ص 22 ب 19 : هوش و گوش - تا برد بويى مگرز ( م ) .
ص 22 ب 22 : گشت اندر گردن جانم رسن ( ب ) ؛ آن سخن ( گ - م ) .
ص 22 ب 24 : جان عشرت جوى ما ( ب ) ؛ سرد كرد - درد كرد ( م ) .
ص 22 ب 27 : اطوار و راه رهروان ( ب ) ؛ شرح راه ( م ) .
( 23 ) ص 23 ب 2 : يا طريق خاص گويم يا ز عام ( د ) - هرچه مىگويى بخواه ( ب ) ؛ بگو اى نيك نام ( گ ) .
ص 23 ب 3 : گفت راه هر دو با من كن بيان ( م ) ؛ تا مگر زين هر دو گردم رازدان ( م - ب ) .
ص 23 ب 4 : ز ابر رحمت شويمت ( ب ) .
ص 23 ب 5 : در نماز ( م ) .
ص 23 ب 6 : روزهء سى روزه را بر خود بنه ( ب ) ؛ سى روزه را از خود ( گ ) .
ص 23 ب 8 : راه خاص را جويى پسر - كن سربهسر ( گ ) .
ص 23 ب 9 : بشو - مجو ( م ) .
ص 23 ب 10 : جمله اسبابجو ( گ ) ؛ احباب كن - اسباب كن ( م ) .
ص 23 ب 11 : جاى دو مصرع در نسخهء ( ب ) عوض شده است .
ص 23 ب 12 : مپذير هرچيز از كسى ( گ ) ؛ مال دنياوى بسى ( م ) .
ص 23 ب 13 : ساز در درد و غمش ( ب ) ؛ در ياد خدا ( گ ) ؛ جان را غذا ( م ) .
ص 23 ب 15 : چون شنيد از شيخ ، احمد اين بيان ( م ) .
ص 23 ب 22 : خود نگفته هيچ ( گ ) ؛ هم از آن مجلس كزان رو بازگشت ( د ) .
ص 23 ب 23 : چند روزى شد كنون كو غايب است ( ب ) .
( 24 ) ص 24 ب 3 : عشق آشفته است ( گ ) .
ص 24 ب 4 : سرد شد - از وجود خود به كلى فرد شد ( ب ) .
ص 24 ب 8 : درد بىدرمان است كار عاشقان ( ب ) .
ص 24 ب 9 : قدر درد عشق داند ( م ) .
ص 24 ب 10 : سوز و وداغ اشتياق ( م ) .
ص 24 ب 11 : با گويم ( م ) .
ص 24 ب 12 : درد سوزى عشق را ( د ) .
ص 24 ب 13 : يك زمان بگذاشت ( د ) .
ص 24 ب 15 : پيوسته با سوز و گداز ( د ) .
ص 24 ب 17 : گشته آن بىيك ( ب ) ؛ او از يك ( گ ) .
ص 24 ب 19 : مدتى اندر نهان ( د - گ ) ؛ يك شبى با شيخ عالم آن جوان ( د ) ؛ با شيخ آمد آن جوان ( گ ) ؛ تا شيخ بيند آن جوان ( م ) .
ص 24 ب 22 : آلوده روى ماه وش ( گ ) .
ص 24 ب 24 : دست شسته از دل و جان و روان ( ب ) ؛ در غمش شسته ( گ ) ؛ جان و روان ( م ) .
ص 24 ب 25 : خادم را بيا كاى مردكار ( گ ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 144
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٤٤