تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 145

مساهمون:

ص١٤٥
ص 24 ب 26 : پس برون‌آ پيره‌زن را كن خبر ( ب ) ؛ كن خبر ( گ ) ؛ زن را كن خبر - سوى پسر ( م ) . ص 24 ب 27 : اين بيت و سه بيت بعد از آن در نسخهء ( د و گ ) نيست . ( 25 ) ص 25 ب 4 : زانكه بودش جا در آن صحرا و دشت ( ب ) . ص 25 ب 6 : چنين كاراى كريم ( د ) ؛ كى پسند م . . . اى كريم ( گ ) ؛ كى پسندد كو چنين ( م ) . ص 25 ب 11 : به دست او بداد - شو يا مراد ( م ) . ص 25 ب 12 : عقبش پريد ( گ ) . ص 25 ب 14 : حالت او بر رخ نمود ( گ ) ؛ حالت آنجا رو نمود ( م ) . ص 25 ب 15 : ديده بر خلق ( گ ) . ص 25 ب 16 : در مزيد ( گ ) . ص 25 ب 17 : شد دلش زان گفتگو ( ب ) . ص 25 ب 19 : روى در صحرا ( ب ) . ص 25 ب 21 : فقيرى رهروى ( گ ) ؛ بعد ماهى ( م ) . ص 25 ب 27 : و خسته جگر ( گ ) . ( 26 ) ص 26 ب 2 : كوچه مىگويد ( گ ) ؛ ديد جانش ( م ) . ص 26 ب 4 : پاك كرده بر كنار ( ب ) . ص 26 ب 5 : چشم ما بگشود احمد ( م ) ؛ گفت اى استاد وقتم آن رسيد ( ب ) . ص 26 ب 7 : همرهم كن همت ( ب ) . ص 26 ب 8 : شيخ را خوش بوسه داد ( ب ) ؛ دست و پاى شيخ هردم بوسه داد ( م ) . ص 26 ب 11 : آمد درون ( م ) . ص 26 ب 24 : بسيار كردند ( م ) . ص 26 ب 25 : او قول ( م ) . ص 26 ب 27 : ترك كرده ( م ) . ( 27 ) ص 27 ب 1 : بت شمار او را ( م ) . ص 27 ب 2 : مانع ياد خدا ( م ) . ص 27 ب 6 : كه ترا با وى نمايم ( م ) . ص 27 ب 7 : كرد ميدان رحمت است ( م ) . ص 27 ب 11 : پس سرى گريان و نالان ( م ) . ص 27 ب 12 : تا بسازد كار تجهيز و كفن ( ب - م ) . ص 27 ب 13 : كه مىآمد - دل در موج خون ( م ) . ص 27 ب 14 : كآخر چرا ( م ) . ص 27 ب 15 : كاى راهبر - شما را زين خبر ( گ ) ؛ نيست گويى مر شما را ( م ) . ص 27 ب 17 : سرمايه‌جو ( گ ) در نسخه ( ب ) اين بيت خوانده نمىشود . ص 27 ب 19 : آن مردان مرد ( ب ) . ص 27 ب 20 : داستان در طريق جست‌وجو ( ب ) ؛ داستانى در طريق جست او ( گ ) .