ص 12 ب 3 : آتش شوقت فروزد - هرچه دارد نقش دوريت ( د ) .
ص 12 ب 4 : پير رهبين ( م ) ؛ گر خلاف آن كنى ( م - گ ) .
ص 12 ب 5 : اندر آ خود را به آتش درفكن ( ب ) ؛ اندران خود را به آتش ( گ ) .
ص 12 ب 6 : چون ندارى غش نخواهى سوختن ( ب - گ - م ) .
ص 12 ب 8 : گردى در ارادت مزيد ( گ ) ؛ كه شاه فقر بود ( م ) .
ص 12 ب 9 : آن كوه ( م ) .
ص 12 ب 11 : شيخ گفته نكتههاى - ذوقش روحبخش ( گ ) .
ص 12 ب 15 : آنچه مىخواهى بگو تا آن كنم - هرچه فرماييد ( ب ) ؛ آنچه فرمايى به من ز انسان كنم ( گ ) ؛ مىخواهى بگو - بكن ز انسان ( م ) .
ص 12 ب 17 : وا گفت با شيخ بلند ( د - گ ) ؛ با شيخ آن بلند ( م ) .
ص 12 ب 18 : چون شده آن شيخ دين ( ب ) ؛ رو در آن تنورشين ( د - گ - م ) .
ص 12 ب 19 : زفت زانجا ( ب - گ ) .
ص 12 ب 21 : زانكه با ما عهد بست ( ب - م ) .
ص 12 ب 24 : ريحان شده - سوزان شده ( ب ) .
( 13 ) ص 13 ب 2 : آن دوا اين ( گ - م ) .
ص 13 ب 3 : آن ارادت بود مقرون باليقين ( د ) .
ص 13 ب 6 : كو مريدى اينچنين ( ب - م ) .
ص 13 ب 8 : اهل دعا ( گ ) .
ص 13 ب 11 : مهدى و هادى اين ره كامل است ( ب ) .
ص 13 ب 13 : در منازلهاى جان ( د - گ - م ) .
ص 13 ب 14 : خطر وابسته است ( گ ) .
ص 13 ب 15 : پير مىداند كه داند ( د ) .
ص 13 ب 16 : نز شنيده ( م ) ؛ از هر مضامين صد ( گ ) .
ص 13 ب 17 : جمله عالم شد طفيل ( ب ) .
ص 13 ب 18 : از دو عالم يار او بيند عيان ( ب ) .
ص 13 ب 19 : كه از عين آنچنان ( گ ) .
ص 13 ب 20 : دست از وى مدار ( ب - گ - م ) .
ص 13 ب 21 : خاك ره شو ( گ ) ؛ در پى غولان مرو ( م ) .
( 14 ) ص 14 ب 1 : را رهنما پنداشتى ( م ) .
ص 14 ب 2 : اشقيا از اتقيا نشناختى ( ب ) ؛ اشقيا را ز اوليا ( م ) .
ص 14 ب 7 : بو نبرد ( م ) .
ص 14 ب 8 : هر آنكه هر از برنداند ( م ) .
ص 14 ب 9 : ره نديد او چون ترا ( گ ) ؛ سنت كى شود - چون ترا ( م ) .
ص 14 ب 10 : با حسن بتان ( م ) .
ص 14 ب 12 : گرچه حيران جمال صورت است ( ب ) .
ص 14 ب 16 : خود رهبر كند ( م ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 140
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٤٠