محامد لا احصى ثناء عليك سرائيدن ( گيرد « 1 » ) وبلذت استماع وذوق آن اسرار شجرهء وجود سامع در اهتزاز آيد اگرچه ذوق حقيقت آن نچشيده بود وجمال طلعت آن نديده چنانك عاشق مشتاق باستماع ذكر معشوق در طرب مىآيد وأو را از آن طرب آتش ( محبت « 2 » ) مىافزايد :
چو ياد أو شود مؤنس ز جان اندوه بستاند * چو اندوهش ( شود غمخور « 3 » ) ز دل تيمار برخيزد
نواى مطرب عشقش اگر در گوش جان افتد * ز كونين ( دست بفشاند « 4 » ) قلندروار برخيزد
صباگر از سر زلفش بگورستان برد بوئى * ز هر گورى دو صد بيدل ببوى يار برخيزد
[ وقالوا شربت الاثم كلا وانما - شربت الذي في تركها عندي الاثم ]
وقال رحمة اللّه « 5 » :
وقالوا شربت الاثم كلا وانما * شربت الذي في تركها عندي الاثم
چون بعضي از حكماء عرب خمر صوري را اثم مىنامند « * » بموجب تنزيل رباني كه
« وَإِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما »
« * * » ( با خود بمقتضاى آنك « 6 » ) سكرى كه حاصل آنست « 7 » مزيل شرف عقل نظري وفاضح أوصاف بشرى است بجهت رد تهمت « 8 » محجوبان ميگويد كه مستى صاف ( نوشان « 9 » ) صفهء صفانه از شراب خمر انگورى
و
هامش
( 1 ) - گيرند
( 2 ) - ندارد .
( 3 ) - شادى .
( 4 ) - داست افشاند .
( 5 ) - عليه .
( * ) اينجا در حاشيهء نسخهاى كه متن قرار دادهايم آمده است :شربت الاثم حتى ضل عقلي * كذاك الاثم يذهب العقول( كه بالعقول بايد باشد )
( * * ) البقرة : 219
( 6 ) - يا خود آنكه به مقتضاى .
( 7 ) - كه .
( 8 ) - آن .
( 9 ) - توشان .