وبا مظاهر مظلمهء كشيفه امتزاج يافته چون حقيقت خود را ( بر « 1 » ) نظر أرباب ( عقول « 2 » ) جلوه مىدهد عقول ونفوس جمله را مخطوف ومجذوب ومجنون مىسازد وجانها را در بوتهء محن ( محبت « 3 » ) مىگذارد اينجا بدانى كه شرح أذواق شاهدان حقايق جمال مطلق وواصلان ذروهء ( كمال « 4 » ) محقق در حيز بيان زبان نگنجد ولسان ميزان هيچ عقل آنرا ( برنسنجد حرف « 5 » ) .
حرف عشق از سرزبان دورست * شرح اين آيت از بيان دورست
هرخسى كي رسد به معنى عشق * طالب ( كأم « 6 » ) زين نشان دور است
[ ولو نضحوا منها ثرى قبر ميت * لعادت اليه الروح وانتعش الجسم ]
قال ( رحمه اللّه « 7 » ) :
ولو ( نضحوا « 8 » ) منها ثرى قبر ميت * لعادت اليه الروح وانتعش الجسم
( نضح « 9 » ) پاشيدن آبست وثرى خاك نمناك وانتعاش برخاستن وضمير أول ( به مداومه « 10 » ) وثاني بميت . ( وروح وجسم « 11 » ) فاعل عادت وانتعش يعنى اگر ( آن شاربان « 12 » ) زلال ( عرفان « 13 » ) كه ندماى مجلس شهوداند ( تعبيه « 14 » ) از اقداح عنايت ( ونفثه « 15 » ) از مصباح هدايت كه محيى قلوب وأرواح ومنور نفوس وأشباح است ( برحال « 16 » ) غافلى از مردگان مقبرهء غفلت وجهالت گمارند بحيوة معنوي زنده گردد وبمدد روح روح عرفانى از قبر جهالت وحرمان برانگيخته شود وآتش تأسف فوت مطلوب
هامش
( 1 ) - به .
( 2 ) - قلوب .
( 3 ) - محنت .
( 4 ) - بكمال
( 5 ) - نسنجد ، شعر .
( 6 ) - نام .
( 7 ) - رحمة اللّه عليه .
( 8 ) - نضبحوا .
( 9 ) - نضبح .
( 10 ) - عايد به مدامة .
( 11 ) - والروح والجسم .
( 12 ) - از مشاربان .
( 13 ) - عرفانى .
( 14 ) - بقيهء .
( 15 ) - نعشهاى .
( 16 ) - خاك .