أول محبت نفس واين بضرورت معلوم است كه جميع افراد واشخاص بشرى طالب ( لقاء خوداند « 1 » ) واهتمام همه در جذب منافع ودفع مضار بجهت ابقاء وجود است . پس چون محبت وجود جبلّى انسانست محبت موجد وجود كه أصل وجود است و ( مظهر « 2 » ) آن ، بطريق أولى ( دوم « 3 » ) محبت محسن است چون تأمل ( كند « 4 » ) كه احسان محسن بواسطهء تقلب أحوال است كه بتقلب شؤون الهى وتصاريف تسخيرات أسباب رباني باعثه علمي قطعي برلوح سر محسن ثبت مىفرمايد كه سعادت أو در ( ايصال « 5 » ) نتايج احسانست بمحسن اليه ومحسن را در ( ايصال احسان چنان مضطر « 6 » ) مىگرداند كه نتواند كه فرماند پس جناب آن حضرت بمحبت أولى سيم محبت صاحب كمال است چون شخصي كه بصفتي از أوصاف كمالية موصوف است از علم و ( سخا « 7 » ) وتقوى وغيره آن صفت كمال موجب محبت مى گردد . حضرتي كه منبع جميع كمالات است ، ومجموع مكارم اخلاق ( ومحامد أوصاف « 8 » ) رشحهاى از فيض كمال آن ذات است بمحبت أولى . چهارم محبت جميل است چون جمال عاريتى - كه در حقيقت جز ( عكسي « 9 » ) وخيالي « 10 » نيست كه از ( پس « 11 » ) پردهء قاذورات وحاجز نجاسات مىتابد ومع ذلك در هر آنى وزماني بحدوث اندك عارضهاى ( تغير « 12 » ) مىپذيرد - في ذاته محبوب است پس ذات جميلى كه جمال ( جميع « 13 » ) ممكنات عكسي از عكوس أنوار جمال اوست بمحبت أولى پنجم محبت ناشيه از نتايج تعارف روحاني چون اين ( معنى « 14 » ) موجب محبت مىگردد
هامش
( 1 ) - بقاى وجودند .
( 2 ) - مضر .
( 3 ) - دويم .
( 4 ) - كنند .
( 5 ) - اتصال .
( 6 ) - اتصال احسان چنا مظطر .
( 7 ) - سخاوت .
( 8 ) - ندارد .
( 9 ) - عكس .
( 10 ) - بيش .
( 11 ) - ندارد .
( 12 ) - تغيير .
( 13 ) - ندارد .
( 14 ) - معاني .