طائفهء دوم كسانىاند كه بصفاى « 1 » عقل ، خساست وحقارت دنيا را « 2 » معلوم كردند وأنواع مكر وأصناف غوايل أو را دريافتند وبنور يقين بديدند كه هر نعمتي از وى بهزار محنت آميخته است وبرسر هر دولتي هزارباران حرمان وحسرت ريخته و « 3 » در هر سروري صد ويل وثبور آويخته وهر انسى بصد غربال فرقت ووحشت بيخته « 4 » . از زخارف آن اعراض كردند وأيام عمر قصير را « 5 » در أسباب حصول نعيم ابدى وسعادت سرمدي ، غنيمت شمردند وهر ساعتي « 6 » را از ساعات عمر در نوعي از طاعات صرف كردند . ابن طائفه زاهدانند كه بصورت ضعيف وبمعنى ملوك ملك ملكوتاند « 7 » . شعر :
آنها كه پاى در ره مولى « 8 » نهادهاند * گام نخست برسر دنيا نهادهاند
آوردهاند پشت برين آشيان ديو * پس چون فرشته روى بعقبى نهادهاند
آن طوطيان ره چو قدم برگرفتهاند * طوبى لهم « الف » كه برسر « 9 » طوبى نهادهاند
زاده ره وذخيرهء اين وادى مهيب * در طشت سربريده چو يحيى نهادهاند « ب »
أول بزير پاى سگان خوار « 10 » گشتهاند * آخر چو باد سرسوى مولى نهادهاند « ج »
« د » اى عزيز ذكر آن « 11 » قوم بود كه ايشان را ناظر ونديم حضرت خود كردهاند .
اما قسم دوم كه ايشان را بخلق مشغول گردانيدهاند ودلهاى ايشان را مهبط رحمت ورأفت كردند ووجود ايشان را سبب راحت « 12 » وآسايش بندگان
هامش
( الف ) سورة الرعد آيهء 29 .
( ب ) در مورد اين تلميح ر ك : تعليقات در آخر اين رساله شمارهء پنج .
( ج ) اشعار از عطار . . . ر ك : ديوان ، ص 250 .
( د ) النجم : آيهء 39 .
( 1 ) - چ بصفات .
( 2 ) - چ ندارد .
( 3 ) - أيضا .
( 4 ) - مق وايا وقدس : پخته .
( 5 ) - چ ندارد .
( 6 ) - چ سعاتى ؟
( 7 ) - قدس وچ جهان پا معادات مج جنان .
( 8 ) - قدس : مولا .
( 9 ) - چ برسر ؟
( 10 ) - أيضا خاك .
( 11 ) - ايا ندارد .
( 12 ) - مم وايا ومق سبب آسائش وراحت .