بقول على همداني ، حضرت امام شافعي هم بقيافهء ظاهري اهميت فوق العادة مىداد . ووقتي مهمان شخصي كريه الصورت شده واز مهمان نوازى أو بهرهمند گرديد ، از اينگونه اعمال ومهمان نوازى أو تعجب ميكرد كه چطور ممكنست كه مردى با اين قيافه اينگونه اعمال خوب را انجام بدهد . در انجام كار آنكس از امام شافعي دو برابر حق الخدمت خواست وامام مجبور شد كه آن را بپردازد . امام فرمود كه عقيدهء من متزلزل نشد « جبين آئينهء أحوال باطني است » - سيد ميفرمايد كه در دادگاهها هم بايد كه بصورت ظاهري اعتنائى خاص نشان بدهند تا قبل از محاكمهء نهائي هم مجرم وخاطى را كمي بشناسند ميفرمايد : البتة آنكسانيكه پارهء مهم گوشت بدن خود را كه قلب است بتزكيه وتصفيهء نفس اصلاح كرده وباطن خود را متجلي ساختهاند اگر ظاهر ايشان جالب هم نباشد ، باز هم بقوت باطن خود ايشان قابل وقار واحترام ميباشند كه « أولئك الذين
يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَناتٍ » .
« 1 »
در ضمن اين بحث سيد چند نوع قيافه را ذكر ميكند ، وتوضيح مىدهد كه مردمانى با فلان صورت وقيافه معمولا چه اخلاق دارند وظاهر است كه اين مطالب از روى علم وتحقيقات كنونى دقيق وقابل استدلال نميباشد ، مثلا :
« سبز چشمى علامت بدكارى وسرخ چشمى أشارت ناداني وغفلت است .
نرم موى بودن علامت بزدلى وجبن است . ابروى دراز وكشيده علامت تكبر وفتنه پردازى است . ابروى متوسط نشانهء اعتدال مزاج وتعادل است » .
29 - نورية
نسخ خطى : 4056 ، 4274 ( ملى ملك ) 346 ( دانشكدهء أدبيات مجموعهء اهدائى آقاى حكمت ) موزهء بريتانيا ( ر ك ريو ج 2 ) 2062 تاشكند ( ر ك فهرست ج 3 ) مشهد 154 تا 156 ، 665 ، 2864 ( تاجيكستان ) .
آغاز اين رساله را ملاحظه نمائيد : ( طبق شمارهء 4056 ، 4274 ) : « حامدا للّه تعالى ومصليا على محمد وآله أجمعين . حضرت سيد على همداني قدس اللّه سره العزيز بخط شريف خود در بعضي از مصنفات خود چنين نوشتهاند كه هريك
هامش
( 1 ) - آيهء 70 سورهء الفرقان .