4 . ابنكثير ، حادثهء غدير را با سفر على عليه السلام به يمن پيش از حجةالوداع مرتبط دانسته ، ادعا مىكند كه چون در آن سفر ، على عليه السلام با تصرف غيرمجاز همسفرانش در غنايم جنگى ( پيش از تحويل آن به رسول خدا ) ، مخالفت كرد و همراهانش از عدالت او رنجيدند . « 2 » از اين رو پيامبر اسلام در غدير ، فضيلت على عليه السلام و امانت و عدالت او را مطرح و قرب و منزلت او را نزد خويش بيان نمود و حسدها و بدخواهىهاى بسيارى از مردم را نسبت به او از بين برد . « 3 » اين توجيه ، بنياد درستى ندارد ؛ زيرا در حادثهء سفر يمن ، پيامبر اسلام در همان ديدار اول ، پاسخ همسفران على عليه السلام را در مكه ( پيش از برگزارى حج ) داد و فرمود : « مردم ! از على شكايت نكنيد ، به خدا سوگند او در راه اجراى فرمان خدا سختگير و بىپرواست . » « 4 » با سخنان قاطع رسول خدا ، قضيه براى كسانى كه از آن حضرت حرف شنوى داشتند ، تمام شد و ديگر معنا نداشت رنجشى كه براى سيصد نفر « 1 » پيش آمده و خاتمه يافته بود ، پيامبر اسلام آن را در يك جمع صدهزار نفرى ، مجدداً طرح نمايد ! 5 . اگر حضرت محمد صلى الله عليه و آله ، على عليه السلام را در غدير به امامت منصوب كرده بود ، اصحاب آن حضرت پس از او با آن مخالفت نمىكردند و سخنان صريح و مؤكّد او را ناديده نمىگرفتند ؛ زيرا اصحاب ، مردمى صالح و با ايمان بودند ، و در راه اسلام با جان و مال فداكارى كردند و
تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 321
مساهمون: مهدى پيشوايى
ص٣٢١
هامش
( 2 ) . براى اطلاع از اين قضيه ر . ك : واقدى ، مغازى ، ج 3 ، ص 1081 ؛ البداية والنهاية ، ج 5 ، ص 208 - 209 .
( 3 ) . . . . فبيّن فيها فضل على بن ابى طالب و براءة عرضه مما كان تكلّم فيه بعض من كان معه بأرض اليمن ، بسبب ما كان صدر منه اليهم من المعدلة الّتى ظنّها بعضهم جوراً و تضييقاً و بخلًا ، و الصواب كان معه . . . و ذكر من فضل على و أمانته و عدله و قربه اليه ما أزاح به ما كان فى نفوس كثير منالناس منه . . . ( البداية والنهاية ، ج 5 ، ص 208 . )
( 4 ) . يا ايّها الناس لاتشكوا عليّاً فواللّهِ إنّه لأخشن فى ذاتاللّه أو فى سبيلاللّه [ من أن يشكى ] . ( تاريخ الأُمم و الملوك ، ج 3 ، ص 168 ؛ ( نهايةالأرب فى فنون الأدب ، ترجمهء محمود مهدوى دامغانى ، ج 2 ، ص 329 ؛ البداية والنهاية ، ج 5 ، ص 209 ؛ ر . ك : ترجمة الإمام على عليه السلام من تاريخ مدينة دمشق ، تأليف حافظ ابنعساكر ، تحقيق الشيخ محمد باقر المحمودى ( بيروت : دارالتعارف للمطبوعات ، 1395 ه . ق ) ، ج 1 ، ص 386 .
( 1 ) . مورّخان و سيرهنويسان ، شمار سپاهيان تحت فرمان على عليه السلام در مأموريت يمن را سيصد نفر نوشتهاند ، ر . ك : واقدى ، مغازى ، ج 3 ، ص 1019 ؛ الطبقاتالكبرى ، ج 2 ، ص 169 .