تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 312

خويش ( ثقلين ) توصيه ، و تأكيد نمود كه مسلمانان به آن دو چنگ زنند تا گمراه نشوند و افزود : خداوند به او خبر داده است كه اين دو ، تا روز قيامت از هم جدا نمىشوند ، پس مردم بر آن دو سبقت و پيشى نگيرند و از آن دو عقب نمانند . در اين هنگام دست على عليه السلام را بالا گرفت و او را به پيشوايى آيندهء مسلمانان معرفى كرد و فرمود : خداوند مولاى من ، و من مولاى مؤمنان هستم ( و بر آنها از خودشان سزاوارترم و اولويت دارم ) و هركس كه من مولاى او هستم ، على مولاى اوست . پروردگارا دوست بدار كسى را كه على را دوست بدارد و دشمن بدار كسى را كه على را دشمن بدارد . خدايا ياران على را يارى كن و دشمنان او را خوار و ذليل نما ، پروردگارا على را محور حق قرار بده . در اين هنگام آيهء « . . . أَليَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِى وَ رَضَيْتُ لَكُمُ الاسْلامَ دِيناً . . . » « 3 » نازل شد و اكمال دين و اتمام نعمت هدايت را با انتصاب على عليه السلام به جانشينى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله ، اعلام نمود . آن‌گاه ياران پيامبر اين منصب را به على عليه السلام تبريك گفتند . « 1 » اين بود اجمالى از حادثهء مهم غدير كه شهرت و تواتر آن ، ما را از شرح و تفصيل قضيه بىنياز مىكند ، چرا كه دانشمندان و محققان بزرگ اسلامى ابعاد مختلف آن را تبيين نموده‌اند ، به‌ويژه مرحوم علّامهء امينى در كتاب مهم و ارزندهء خود - الغدير - اين حادثه را ، هم از نظر سند و هم از نظر دلالت مورد بحث قرار داده ، همهء جوانب اين رخداد مهم را بررسى كرده است . از اين‌رو در اين‌جا تنها چند نكتهء ضرورى را يادآورى نموده ، به پاسخ چند سؤال مهم مىپردازيم : 1 . حادثهء غدير ، مهم‌ترين سند ولايت على بن ابى طالب و ( به ترتيب زمانى ) آخرين آنها