تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 275

از طرف ديگر آنها آذوقهء كافى در اختيار داشتند ، ولى با طول كشيدن محاصره ، مسلمانان دچار كمبود آذوقه شدند . سرانجام با سختىها و دشواريهاى فراوان ، قلعه‌ها يكى پس از ديگرى سقوط كرد ، اما آخرين قلعه به نام « قموص » كه فرمانده آن مرحب ، قهرمان سلحشور مشهور يهودى بود ، هم‌چنان مقاومت مىكرد و رزمندگان اسلام از تسخير آن ناتوان بودند . روزى پيامبر اسلام پرچم را به دست ابوبكر و روز بعد به عمر داد و يك ستون نظامى در اختيار آنها قرار داد و هر دو نفر ، بدون اينكه پيروزى به دست آورند ، به اردوگاه ارتش اسلام بازگشتند . « 2 » رسول خدا با مشاهدهء اين وضع فرمود : فردا اين پرچم را به دست كسى خواهم داد كه خداوند ، اين دژ را به دست او مىگشايد ، كسى كه خدا و رسول خدا را دوست مىدارد و خدا و رسولش نيز او را دوست مىدارند ، او فرار كننده نيست . آن شب ياران پيامبر اسلام هركدام آرزو مىكردند كه فردا پيامبر پرچم را به او بسپارد . هنگامى كه آفتاب طلوع كرد ، رسول خدا فرمود : على كجاست ؟ عرض كردند : به درد چشم شديد دچار شده و به استراحت پرداخته است . پيامبر ، على را خواست و با كرامت ، چشم او را شفا بخشيد و آن‌گاه پرچم را به‌دست او سپرد و فرمود : « به سوى آنان حركت كن و چون به قلعهء آنان رسيدى نخست آنان را به اسلام دعوت كن و آنچه را كه در برابر خدا وظيفه دارند ( كه از آيين حق الهى پيروى كنند ) به آنان يادآورى كن ، به خدا سوگند اگر خدا يك نفر را به دست تو هدايت كند ، بهتر از اين است كه داراى شتران سرخ‌موى « 3 » باشى . » « 4 » على عليه السلام