كشاورزى پر رونق و جمعيت متراكم بوده است و از اين نظر قابل مقايسه با شمال و مركز جزيرةالعرب نبوده است . ازطرف ديگر ، جمعيت انبوه و متراكم ، نياز به محل سكونت پايدار دارد . و در نتيجهء اين نياز ، روستاها و شهرها به وجود مىآيد . گردآمدن مردم بسيار در شهرها و روستاها موجب برخوردهايى مىشود كه انسان براى زندگى و ادامهء حيات از آن ناگزير است . اين برخوردها سبب وضع مقررات و قوانين ( هرچند ابتدايى و ساده باشد ) مىگردد و مىدانيم كه وجود قانون و تأسيس حكومت ملازم يكديگرند . بنابراين در اين منطقه ، از صدها سال پيش از ميلاد حضرت مسيح عليه السلام ، دولتهايى به وجود آمده و تمدنى را در آنجا پىريزى كرده‌اند . « 1 » دولتهايى كه در اين منطقه تشكيل شده ، عبارتند از : 1 . دولت مَعين : اين دولت از 1400 تا 850 سال قبل از ميلاد ادامه داشته و با تشكيل دولت سَبَأْ منقرض شده است ؛ 2 . دولت حَضْرَمَوْت : از 1020 قبل از ميلاد تا 65 سال بعد از ميلاد ادامه داشته و با تسلط سبأ از بين رفت ؛ 3 . دولت سبأ : كه از 850 تا 115 سال قبل از ميلاد صاحب قدرت بوده و با تشكيل دولت حِمْيَرى سبأ و ريدان از هم پاشيد ؛ 4 . دولت قَتَبان : كه از 865 تا 540 قبل از ميلاد حكومت كرده و با استيلاى دولت سبأ نابود گشت ؛ 5 . دولت سبأ و ريدان و حضرموت و اطراف يمن كه سلسلهء پادشاهان آنها « تُبَّع » ناميده مىشده‌اند و از 115 سال قبل از ميلاد تا 523 بعد از ميلاد ادامه داشته و پايتخت آن « ظفار » بوده است . « 2 »