تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 250

آيا كسانى را كه بهره‌اى از كتاب [ آسمانى ] به آنان داده شده نديده‌اى ؟ كه به « جبت » و « طاغوت » ايمان دارند و در بارهء كافران مىگويند : آنها از كسانى كه ايمان آورده‌اند ، هدايت يافته‌ترند ؟ ! آنها كسانى هستند كه خدا لعنتشان كرده است و هركس را خدا لعنت كند براى او ياورى نخواهى يافت . « 1 » اين داورى كينه‌توزانهء سران يهود به قدرى دور از انصاف و منطق بود كه حتى برخى از يهوديان امروز ، آنان را به خاطر اين كار سرزنش مىكنند . دكتر اسرائيل ولفنسون يهودى در كتاب تاريخ يهود در سرزمين عرب مىنويسد : آنان نمىبايست مرتكب چنين خطاى فاحش بشوند و در برابر سران قريش پرستش بتها را برتر از توحيد اسلامى معرفى كنند اگرچه قريش تقاضاى آنها را رد مىكردند ؛ زيرا بنىاسرائيل قرنها حامل پرچم توحيد در ميان ملتهاى بت‌پرست بودند . « 2 » در هر صورت ، سران يهود سپس به سراغ قبيلهء « غَطَفان » رفتند و آنها را دعوت به همكارى درجنگ با مسلمانان كردند . « 3 » از اين قبيله تيره‌هاى بنىفزاره ، بنىمُرّه و بنى أشْجع اعلام آمادگى كردند . « 4 » هم‌چنين موافقت قبيلهء بنىسُلَيْم و بنىاسد را گرفتند . « 5 » قريش نيز همكارى هواداران و متحدان خود همچون قبيلهء ثقيف و بنىكِنانه را جلب كرد « 6 » و بدين ترتيب اتحاد نظامى نيرومندى به وجود آمد و يك سپاه ده هزار نفرى « 7 » به فرماندهى