خداوند ، در قرآن از خيانت و فرجام بنىنضير چنين ياد مىكند :
اوست آن كسى كه از اهل كتاب ، كسانى را كه كفر ورزيدند در نخستين اخراج [ دستهجمعى ] ، از منزلهايشان بيرون راند .
آنان گمان نداشتند كه [ به اين آسانى ] بيرون روند و مىپنداشتند كه دژهايشان در برابر [ ارادهء ] خدا مانع آنها خواهد بود ، و [ لى ] خداوند از آنجا كه تصور نمىكردند به سراغشان آمد و در دلهايشان ترس و وحشت افكند [ به طورى كه ] منزلهاى خود را به دست خويش و به دست مؤمنان ويران مىكردند . پس عبرت بگيريد اى بصيرت داران !
و اگر خدا اين جلاى وطن را بر آنان مقرّر نكرده بود ، قطعاً آنها را در همين دنيا عذاب مىكرد ، و براى آنان در آخرت [ هم ] عذاب آتش است . اين [ عقوبت ] براى آن بود كه آنها با خدا و پيامبرش دشمنى كردند ، و هر كس با خدا در افتد [ بداند كه ] خدا مجازات شديدى دارد . « 1 »
جنگ خندق ( احزاب )
اين جنگ در شوّال سال پنجم هجرت رخ داد . « 2 » جنگ از آنجا آغاز شد كه حُيّىبنأخطب و برخى از سرانبنىنضير كه به خيبر پناهنده شده بودند و نيز گروهى از قبيلهء بنىوائل ، در مكه با قريش ديدار كردند و آنان را به جنگ با پيامبر اسلام تشويق نمودند و قول همهگونه يارى و همكارى در اين راه را به آنان دادند . قريش از آنان پرسيدند : آيا دين ما بهتر است يا دين محمد ؟ آنان كه يهودى و خداپرست بودند و طبعاً نمىبايست بتپرستى را تأييد كنند ، گفتند : دين شما بهتر از دين محمد است و شما به حق نزديكتريد . قريش با سخنان آنان دلگرم شده ، آمادهء جنگ گشتند . خداوند اين داورى خصمانهء آنان را چنين محكوم مىكند :
هامش
( 1 ) . حشر ( 59 ) : 2 - 4 . ابنعباس سورهء حشر را سورهء « بنىنضير » مىناميد . ( طبرسى ، مجمعالبيان ، ج 10 ، ص 258 . )
( 2 ) . بلاذرى ، پيشين ، ج 1 ، ص 343 ؛ ابنسعد ، پيشين ، ج 2 ، ص 65 ؛ ابنهشام ، پيشين ، ج 3 ، ص 224 .