خوددارى كردند . عامربنطفيل با همدستى تيرههايى از قبيلهء « بنىسُلَيْم » به گروه مبلغان اسلام حمله كرد . آنان ناگريز از خود دفاع كردند و جز كعببنزيد و عَمْروبناميه ضَمْرى همه به شهادت رسيدند . « 1 » عمروبناميه كه توسط دشمن اسير و سپس آزاد شده بود در بازگشت به مدينه دو تن از بنىعامر را كه با پيامبر اسلام پيمان داشتند ( و وى از آن بىاطلاع بود ) كشت . « 2 »
جنگ با بنى نضير « 3 »
به دنبال كشتهشدن دو نفر از بنىعامر ( همپيمانان پيامبر ) توسط عمروبناميه ، پيامبر اسلام از اين حادثه اعلام تأسف و اظهار ناراحتى كرد و فرمود : « بايد ديهء آنها را بپردازم . » « 4 » از طرف ديگر قبيلهء بنىعامر طى نامهاى ، ديهء آنها را از پيامبر مطالبه كردند . « 5 » چون بنىعامر با قبيلهء بنىنضير نيز پيمان داشتند ، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى جلب يارى آنان جهت پرداخت ديه ، با تنى چند از مهاجران و انصار به قلعهء آنان در حومهء مدينه رفت و موضوع را با آنان در ميان گذاشت . سران بنىنضير اعلام آمادگى كردند ، اما در نهان ، شخصى را فرستادند تا از بالاى ديوارى كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در كنار آن نشسته بود ، سنگى بر سر آن حضرت افكنده او را به قتل رسانند . رسول خدا صلى الله عليه و آله از طريق غيبى از اين توطئه آگاه