در اين هنگام حادثهء ديگرى اتفاق افتاد كه وضع مسلمانان را دشوارتر كرد ، و آن عبارت از نقض پيمان عدم تجاوز از سوى قبيلهء بنىقريظه ، و اعلام پشتيبانى از سپاه احزاب بود . خيانت اين قبيله با وسوسه‌ها و شيطنتهاى حُيّىبن‌اخطب صورت گرفت . « 2 » فاش‌شدن اين توطئه روحيهء بسيارى از مسلمانان را تضعيف كرد . اما پيامبر صلى الله عليه و آله در تلاش بود تا آثار سوء آن را خنثى سازد . بنىقريظه تنها به نقض پيمان اكتفا نكردند ، بلكه عملًا مرتكب دو خيانت بزرگ ديگر نيز شدند : نخست ، رساندن آذوقه و خواروبار به سپاه احزاب بود كه از نظر آذوقه در تنگنا بودند به طورى كه يك‌بار مسلمانان در ناحيهء « قبا » به كاروانى حامل خرما ، جو و علوفه برخوردند كه از طرف بنى قريظه براى سپاه قريش حمل مىشد و آن را ضبط كردند . « 3 » ديگرى ، ايجاد رعب در درون شهر و در ميان پناهگاه‌هاى زنان و افراد غير نظامى ، با يك سلسله عمليات تروريستى بود . روزى يكى از آنان كه تا درون قلعه نفوذ كرده بود ، توسط « صفيه » - عمّهء پيامبر - كشته شد . « 4 » يك شب بنىقريظه تصميم گرفتند به مركز مدينه حمله كنند . از اين رو حُيّىبن‌اخطب را نزد قريش فرستادند و از آنها خواستند كه هزار نفر از قريش و هزار نفر از غَطَفان در اين عمليات با آنها همكارى كنند . گزارش اين تحركها به پيامبر رسيد و رعب و وحشت شديدى در شهر حكم‌فرما شد . رسول خدا پانصد نفر رزمنده را مأمور حفاظت از شهر نمود . آنان شبها تا صبح با شعار تكبير ، در حال گشت بودند و از محل استقرار غيرنظاميان حفاظت مىكردند . « 5 »