آنان بيعت كردند كه به خدا شرك نورزند ، دزدى نكنند ، زنا نكنند ، فرزندان خود را نكشند ، به يكديگر تهمت ( زنا ) نزنند ، و در كارهاى نيك از فرمان پيامبر سرپيچى نكنند . « 1 » پيامبر اسلام به پاداش پاىبندى آنان به اين پيمان ، وعدهء بهشت به آنان داد . « 2 » آنان پس از موسم حج به يثرب بازگشتند و از پيامبر تقاضا كردند شخصى را به شهر آنها بفرستد كه قرآن و اسلام را به مردم يثرب تعليم دهد . رسول خدا مُصْعَببنعُمَير « 3 » را فرستاد . در اثر تبليغ و فعاليت مصعب ، تعداد مسلمانان افزايش يافت . چنانكه ديديم در مكه نخبگان به مخالفت با اسلام برخاستند ولى جوانان و محرومان استقبال كردند ، اما در يثرب وضع تقريباً برعكس بود ، يعنى نخبگان پيشتاز بودند و مردم به صورت طبيعى از آنها پيروى كردند و اين يكى از عوامل نفوذ سريع اسلام در اين شهر بود .
دومين پيمان عقبه
در سال سيزدهم بعثت ، در موسم حج ، تعداد هفتاد و پنج نفر كه يازده نفرشان اوسى ( و بقيه خزرجى ) و دو نفر زن بودند ، « 4 » همراه قافلهء حج از يثرب وارد مكه شدند و در دوازدهم ذيحجه در دامنهء عقبهء منى ، دومين پيمان را شبانه ( و با رعايت پنهانكارى ) با پيامبر بستند . در اين پيمان متعهد شدند كه اگر پيامبر به شهر آنها هجرت كند ، همچون زنان و فرزندانشان از او حمايت كنند و با آن كس كه به جنگ با وى برخاست ، بجنگند . از اين جهت اين بيعت را « بيعةالحرب » نيز ناميدهاند .