تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 171
ايمان ابوطالب عموم دانشمندان شيعه معتقدند كه ابوطالب مسلمان شده بود ، « 1 » ( 1 ) . شيخ مفيد ، اوائل المقالات ( قم : مكتبةالداورى ) ، ص 13 ؛ فتال نيشابورى ، پيشين ، ص 155 ؛ ابنابىالحديد ، شرح نهجالبلاغه ، ج 14 ، ص 65 ؛ طبرسى ، مجمعالبيان ، ج 3 ، ص 287 ، تفسير آيه 26 سورهء انعام ؛ على بن طاوس ، الطرائف فى معرفة مذاهب الطوائف ( قم : مطبعةالخيام ، 1400 ه . ق ) ، ص 298 . ولى براى آنكه بتواند از پيامبر اسلام حمايت كند ، اظهار اسلام نمىكرد و چون در آن جامعه ، تعصب خويشاوندى حاكم بود ، عنوان خويشاوندى را پوشش ظاهرى جهت حمايت از آن حضرت قرار داده بود ، « 2 » ( 2 ) . طبرسى ، پيشين ، ج 7 ، ص 260 ، تفسير آيهء 56 سورهء قصص . امام صادق عليه السلام فرمود : ابوطالب همچون اصحاب كهف بود كه ايمان خود را پنهان مىداشتند و تظاهر به شرك مىنمودند و خداوند به آنان دو پاداش داد . « 3 » ( 3 ) . كلينى ، پيشين ، ج 1 ، ص 448 ؛ صدوق ، الأمالى ( قم : المطبعة الحكمة ) ، ص 366 ( مجلس 89 ) ؛ فتال نيشابورى ، پيشين ، ص 156 ؛ علامه امينى ، الغدير ، ج 7 ، ص 390 ؛ مفيد ، الإختصاص ( قم : منشورات جماعةالمدرسين ) ، ص 241 . گروهى از مورّخان اهل سنت ، ايمان ابوطالب را انكار كرده ، مدّعى شدهاند كه او تا هنگام مرگ ايمان نياورد و كافر از دنيا رفت . اما بر خلاف ادعاى آنها ، شواهد و دلائل فراوانى ، ايمان و اعتقاد او را به آيين اسلام و نبوت حضرت محمد صلى الله عليه و آله نشان مىدهد كه به اختصار دو مورد را يادآورى مىكنيم : 1 . اشعار و سخنان او : اشعار و سخنان فراوانى از ابوطالب بهدست ما رسيده كه درتعدادى از آنها به صراحت از نبوت پيامبر اسلام و حقانيت او ياد كرده است « 4 » ( 4 ) . ابوطالب ، ديوان شعرى داشته كه آن را ابونعيم علىبنحمزهء بصرى تميمى لغوى ( م 375 ه . ق درسيسيل ) جمعآورى كرده است و شيخ آغا بزرگ تهرانى نسخهاى از آن را در كتابخانهء آلسيدعيسىعطار در بغداد ، ديده است . ( الذريعة ، ج 9 ، قسم اول ، ص 42 - 43 . ) همچنين ابوهِفّان عبدالله بناحمد عبدى از بنى مِهْزَم كه شيعه و شاعر و اديب مشهور و در بصره ساكن بوده كتابى داشته بهنام شعر ابىطالببن عبدالمطلب و اخباره . ( رجال نجاشى ، تحقيق : محمد جواد النائينى ، بيروت ، ط 1 ، 1408 ه . ق ) ، ج 2 ، ص 16 ، شماره 568 . ) مرحوم شيخ آغا بزرگ تهرانى نسخهاى از آن را دركتابخانهء آلسيدعطار در بغداد ديده كه شامل بيش از پانصد بيت بوده و در سال 1356 ه درنجف چاپ شده است ( الذريعة ، ج 14 ، ص 195 . ) اميرمؤمنان عليه السلام دوست داشت اشعار ابوطالب نقل و گردآورى شود و مىفرمود : « آنها را ياد بگيريد و به فرزندانتان ياد بدهيد ، ابوطالب پيرو دين خدا بود و اشعار او در بر دارندهء دانش بسيار است . » ( الغدير ، ج 7 ، ص 393 . ) و اين ، گواه روشنى بر