پيامبر اسلام تا حضرت خديجه زنده بود با هيچ زن ديگرى ازدواج نكرد . « 2 » پس از درگذشت او ، حضرت با چند زن ديگر ازدواج كرد كه غير از عايشه همه بيوه بودند . نخستين آنها سَوْدَه بود . شوهر او سَكْران‌بن‌عمرو ، يكى از مهاجران حبشه بود كه در آنجا درگذشته و او بىسرپرست مانده بود . برخى از مستشرقان ، ازدواجهاى پيامبر اسلام را دستاويز تهمتهاى ناجوانمردانه قرار داده آن را به هوس‌بازى و شهوت‌رانى تفسير كرده‌اند ؛ « 3 » در حالى كه بررسى منصفانهء قضيه نشان مىدهد كه اين ازدواجها نوعاً انگيزهء عادى نداشته ؛ بلكه جهات سياسى و اجتماعى و مصالح اسلام در آنها منظور بوده است . برخى از آن زنان ، بىسرپرست و بيوه بودند و پيامبر ، با پوشش ازدواج ، آنها را تحت سرپرستى قرار داد . برخى ديگر به قبايل يا خاندانهاى بزرگ وابستگى داشتند و هدف پيامبر ، جلب حمايت قبايل يا خاندان آنها بود . در بعضى موارد نيز مبارزه با برخى سنتهاى غلط جاهلى مورد نظر بوده است . پاره‌اى از قراين و شواهد اين معنا عبارتند از : 1 . چنان‌كه قبلًا گفتيم پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در سن بيست وپنج‌سالگى يعنى ، دوران شور و هيجان جوانى با خديجه ، بانويى كه بنا به مشهور با او تفاوت سنى زيادى داشت ، و نشاط و جوانى را در زندگى خانوادگى سابقش از دست داده بود ، ازدواج كرد و مدت بيست و پنج سال با او به سر برد . 2 . تا خديجه زنده بود با هيچ زن ديگرى ازدواج نكرد ، با آنكه تعدد زوجات در جامعه آن روز عربستان كاملًا رواج داشت .