خداوند همسرى بهتر از خديجه نصيب من نكرده است ، وقتى كه همه كافر بودند او به من ايمان آورد و وقتى كه مردم مرا تكذيب مىكردند ، او تصديق كرد ، و وقتى كه ديگران مرا محروم ساختند او دارايى خود را براى من خرج كرد و خداوند فرزندانى از او برايم روزى كرد . « 1 »
نقش ابوطالب
چنانكه گفتيم ابوطالب نه تنها سرپرست محمد صلى الله عليه و آله در دوران كودكى و نوجوانى بود ، بلكه در دوران رسالتش نيز حامى و پشتيبان بىدريغ او ، و سدّ عظيمى در برابر كارشكنىها و دشمنيهاى مشركان بود . در زمان حيات ابوطالب ، قريش به ندرت ، جرأت آزار و اذيت جانى پيامبر را داشتند . روزى چند تن از بزرگان قريش ، شخصى را تحريك كردند كه در مسجدالحرام زهدان شترى را بر بدن و لباس پيامبر افكند و او را آلوده كرد . وقتى ابوطالب از موضوع اطلاع يافت ، شمشير كشيد و همراه « حمزه » به سراغ آنان رفت و به حمزه دستور داد همان زهدان را به صورت يكايك آنان ماليد ! . « 2 » با درگذشت ابوطالب ، قريش نسبت به پيامبر گستاختر شدند و بر او خاك مىپاشيدند . « 3 » خود حضرت مىفرمود : « دست قريش از آزار من كوتاه بود تا آنكه ابوطالب وفات يافت . » « 4 »
هامش
( 1 ) . ابنعبدالبر ، الأستيعاب ( در حاشيه الأصابة ) ، ج 4 ، ص 287 ؛ دولابى ، پيشين ، ص 51 .
( 2 ) . كلينى ، الأصول من الكافى ( تهران : دار الكتب الاسلامية ، 1381 ه . ق ) ، ج 1 ، ص 449 ؛ علّامه امينى ، الغدير ، ج 7 ، ص 393 ؛ مجلسى ، بحارالانوار ، ج 18 ، ص 187 ؛ ر . ك : الغدير ، ج 7 ، ص 359 ، 388 ، 393 ؛ تاريخ يعقوبى ، ج 2 ، ص 20 .
( 3 ) . ابنسعد ، الطبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 211 ؛ طبرى ، تاريخ الأمم و الملوك ، ج 2 ، ص 229 ؛ بيهقى ، دلائل النبوة ، ترجمهء محمود مهدوى دامغانى ( تهران : مركز انتشارات علمى و فرهنگى ، 1361 ) ، ج 2 ، ص 80 ؛ ابناثير ، پيشين ، ج 2 ، ص 91 .
( 4 ) . ابناسحاق ، السير والمغازى ، ص 239 ؛ ابنهشام ، پيشين ، ج 2 ، ص 58 ؛ طبرى ، پيشين ، ص 229 ؛ ابن شهرآشوب ، مناقب آل ابىطالب ، ج 1 ، ص 67 ؛ ابن اثير ، پيشين ، ص 91 ؛ بيهقى ، پيشين ، ص 80 ؛ سبط ابنالجوزى ، تذكرةالخواص ( نجف : المكتبة الحيدرية ، 1383 ه . ق ) ، ص 9 .