تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 162

مساهمون:

ص١٦٢

اختناق بود . شايد هدف پيامبر اسلام ، علاوه بر دور كردن مسلمانان از محيط فشار و شكنجه ، اين بوده كه پايگاهى در حبشه براى اسلام و بر ضد مخالفان اين آيين به وجود آورد و چنان‌كه مىدانيم ، اقامت مهاجران در حبشه خالى از تأثير تبليغى نبوده است . چنان‌كه نجاشى ، پادشاه حبشه ، اسلام را پذيرفت و ارتباطهايى با پيامبر اسلام برقرار كرد . « 1 » گويا نگرانى قريش هم بيشتر از اين ناحيه بوده است كه اقدام به اعزام نماينده كردند . پاره‌اى از اسناد و شواهد نشان مىدهد كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اوضاع و اخبار مهاجران را پىگيرى مىكرد ، چنان‌كه گزارش ارتداد و مرگ عبيدالله‌بن‌جحش ( يكى از مهاجران ) را دريافت كرد . « 2 » اين بار اقامت مهاجران در حبشه طول كشيد . در اين مدت 11 نفر از آنها در آن كشور درگذشتند . 39 نفر پيش از هجرت رسول خدا ، به مكه برگشتند . 26 مرد و چند زن نيز ، پس از هجرت پيامبر و پس از جنگ بدر ، به مدينه بازگشتند . آخرين گروه به سرپرستى جعفربن‌ابىطالب ، در سال هفتم هجرت ، باز گشتند و پس از پايان جنگ خيبر ، در اين محل به حضور پيامبر اسلام رسيدند . « 3 »

ولادت حضرت فاطمه عليها السلام

بنابر قول مشهور در ميان مورّخان شيعه ، حضرت فاطمه در سال پنجم بعثت ، در مكه تولد يافت . « 4 » او كوچك‌ترين فرزند پيامبر از همسرش خديجه بود و بعد از هجرت ، در مدينه با

هامش
( 1 ) . در برخى از منابع آمده است كه هنگام بازگشت جعفربن‌ابىطالب از حبشه ، هفتاد نفر از مردم حبشه ، همراه او بودند و پس از گفت‌وگو با پيامبر اسلام ، مسلمان شدند . ( مجمع‌البيان ، ج 3 ، ص 234 . )
( 2 ) . ابن‌سعد ، پيشين ، ص 208 .
( 3 ) . ابن‌سعد ، پيشين ، ج 8 ، ص 97 ؛ ابن‌هشام ، پيشين ، ص 238 ؛ ابن‌كثير ، البداية والنهاية ( بيروت : مكتبة المعارف ، ط 1 ، 1966 م . ) ج 4 ، ص 143 ؛ آيتى ، پيشين ، ص 132 .
( 4 ) . مجلسى ، بحارالانوار ، ج 43 ، ص 7 به بعد . اما مشهور در ميان دانشمندان اهل سنت ، تولد آن بانوى بزرگ ، پنج سال پيش از بعثت است . ( سيدجعفر شهيدى ، زندگى فاطمه زهرا صلى الله عليه و آله و سلم ، ( تهران : دفتر نشر فرهنگ اسلامى ، 1365 ، چ 7 ) ، ص 24 - 32 . )
تاريخ اسلام ( از جاهليت تا رحلت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله وسلم ) — صفحة 162 | مهدى پيشوايى