انت الذي سمّيت فى الفرقان * في كتب ثابتة المبان
احمد مكتوب على اللسان « 1 »
« تو همانى كه در فرقان ، و در كتابهاى استوار تحريف نشده ، بر زبان و نوشته ، « احمد » نام گرفتهاى . »
در اين ابيات عبد المطلب خبر مىدهد كه در كتابهاى آسمانى نوهاش احمد نام دارد .
در طبقات ابن سعد - با تلخيص - چنين آمده است :
حليمه ، دايهء شيرده پيامبر ( ص ) بر جان پيامبر خدا ( ص ) خائف گرديد اين بود كه او را در سن پنج سالگى با خود به مكه آورد تا به مادرش تحويل دهد ، اما در ميان ازدحام جمعيت كودك را گم كرد و هر چه جستجو كرد به جايى نرسيد و او را نيافت . بنابراين به خدمت عبد المطلب شتافت و جريان امر را به وى اطلاع داد . جستجوى عبد المطلب نيز براى يافتن فرزند به جايى نرسيد و او ناگزير به كعبه روى آورد و گفت :
لا همّ أدّ راكبى محمّدا * أدّه الىّ و اصطنع عندي يدا
انت الذي جعلته لى عضدا * لا يبعد الدّهر به فيبعدا
انت الّذى سمّيته محمّدا « 2 »
« پروردگارا ! چابكسوار من ، محمد را برگردان ، او را برگردان و يار و ياور من قرار ده .
اين تويى كه او را بازوى من قرار دادهاى ، روزگار هرگز او را از من دور نگرداند ، و تو خود او را محمد ناميدى . »
در اينجا نيز عبد المطلب تصريح مىكند اين خداست كه نوهاش را محمد ( ص ) ناميده است .
در كتاب مروج الذهب آمده است :
هامش
( 1 ) - انساب الاشراف ( 1 / 80 - 81 ) ؛ و با اختلاف در كلمات : طبقات ابن سعد ( 1 / 103 ) ؛ و تاريخ ابن عساكر ( 1 / 69 ) ؛ و ابن كثير ( 2 / 264 - 265 ) ؛ همچنين مراجعه كنيد به : دلائل بيهقى ( 1 / 51 ) .
( 2 ) - طبقات ابن سعد ، چاپ اروپا ( 1 / 70 - 71 ) و با اختلاف لفظ در خبر در انساب الاشراف ( 1 / 82 ) ؛ همچنين مراجعه كنيد به : سبل الهدى ( 1 / 390 ) .