معجزه و دليلى از پروردگارم در دست دارم و از او مرا رحمتى رسيده است . . . ؟ * چون فرمان قهر ما رسيد ، صالح و كسانى كه با او ايمان آورده بودند را نجات داديم . . . * و ستمكاران را صيحهء آسمانى فرا گرفت و صبحگاهان در ديارشان ( براى هميشه ) بىحس و خاموش افتادند * . . . آگاه باشيد كه ثمود از رحمت الهى دور است *
همچنين اخبار و حكايات ايشان در 27 جاى ديگر از قرآن كريم آمده است . « 1 »
سپس عبد المطلب در سخنانش خبر مىدهد : ثم عادا قبلها ذات الارم .
قوم عاد كه خداوند ايشان را هلاك كرد ، پيش از قوم ثمود بودهاند ، و سخن او با آنچه كه در سورهء اعراف آيات 65 - 74 ، و سورهء هود آيات 50 - 68 يا سورههاى ديگر آمده مطابقت دارد . « 2 »
همچنين اينكه او شهر ارم را از آن قوم عاد معرفى كرده با سخنان خداى تعالى در سورهء فجر آيات 6 - 9 مطابقت دارد :
أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ ( ) إِرَمَ ذاتِ الْعِمادِ ( ) الَّتِي لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُها فِي الْبِلادِ ( ) وَ ثَمُودَ الَّذِينَ جابُوا الصَّخْرَ بِالْوادِ
( اى رسول ما ! ) آيا نديدى كه پروردگارت با قوم عاد چه كرد ؟ ! * در شهر ارم كه داراى كاخهاى مرتفعى بود ؟ ! * شهرى كه همانندش در سرزمينهاى مسكونى پديد نيامده بود * و نيز با قوم ثمود كه در درّه سنگها را مىبريدند [ و براى خود از سنگها كاخ مىساختند ؟ ! ] *
بدين ترتيب ملاحظه مىشود كه شعر عبد المطلب با آنچه كه در قرآن كريم در مورد اخبار پيامبران و امتهاى از بين رفته آمده است مطابقت دارد .
او آنجا كه اجدادش را توصيف مىكند ، و ايشان را با انبياء الهى در متصف بودن به اخلاق پسنديدهاى چون صلهء رحم و وفاى به عهد در يك رديف قرار مىدهد ، درستى
هامش
( 1 ) - به واژهء ثمود در « المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الكريم » مراجعه شود .
( 2 ) - به واژهء عاد در « المعجم المفهرس لالفاظ القرآن الكريم » مراجعه شود .