به مقابله برخاسته ، پس از اينكه به سرزمين كنعانيان در شام مهاجرت نموده در آنجا نيز ماجراهايى به شرح زير داشته است :
مشهد دوم ، موضع ابراهيم ( ع ) در داستان قوم لوط
خداى تعالى در سورهء عنكبوت آيهء 26 مىفرمايد
فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ . . .
« لوط به او ( يعنى به ابراهيم ) ايمان آورد »
از اين آيهء شريفه چنين بر مىآيد كه حضرت لوط ( ع ) به شريعت ابراهيم خليل ( ع ) عمل مىكرده و خداوند او را به ديارى كه در آن كارهاى شنيعى صورت مىگرفته ارسال داشته است ، « 1 » تا در آنجا شريعت حضرت ابراهيم را تبليغ كند . چه ، خداى تعالى در سورهء صافات آيهء 133 مىفرمايد :
وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ
« لوط از پيامبران بوده است . »
و از موارد خبر ابراهيم با لوط ( ع ) ، موضعى است كه آن حضرت در مسألهء نزول عذاب خدا بر قوم لوط ( ع ) گرفته است . اين موضعگيرى در قرآن چنين آمده است :
الف - در سورهء عنكبوت آيهء 32 :
قالَ إِنَّ فِيها لُوطاً قالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
( ابراهيم به فرشتگان مأمور عذاب قوم لوط ) گفت : لوط در اين ديار است .
پاسخ دادند كه ما به ساكنان آنجا داناتريم ، لوط و خانوادهاش را نجات مىدهيم مگر زنش را كه جزء هلاكشوندگان است .
ب - در سورهء هود آيات 74 - 76 :
فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْراهِيمَ الرَّوْعُ وَ جاءَتْهُ الْبُشْرى يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ * إِنَّ إِبْراهِيمَ لَحَلِيمٌ أَوَّاهٌ مُنِيبٌ ( ) يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
هامش
( 1 ) - به تفسير آيهء شريفه در تفاسير طبرى ، قرطبى ، ابن كثير و سيوطى مراجعه كنيد .