اجتبيتهم لمشاهدتك اللّهمّ و امنن بالنّظر إليك و انظر به عين الودّ و العطف إلىّ و لا تصرف عنّى وجهك . » و در مناجات دهم مىفرمايد : « و اجعلنى من صفوتك الّذين احللتهم بحبوحة جنّتك و اقررت اعينهم بالنّظر إليك يوم لقائك . » و در مناجات يازدهم مىفرمايد : « اللّهمّ . . . لوعتى لا يطفيها الاّ لقاؤك و شوقى اليك لا يبلّه الاّ النّظر إلى وجهك . » و در مناجات دوازدهم مىفرمايد : « الهى فاجعلنى من الّذين قرّت بالنّظر إلى محبوبهم اعينهم . » و در مناجات سيزدهم مىفرمايد : « فلا تطمئنّ القلوب الاّ بذكراك و لا تسكن النّفوس الاّ عند رؤيك . » و در مناجات پانزدهم مىفرمايد : « و اقرر اعيننا يوم لقائك برؤيتك . » و كذلك حديث رؤيت بارى تعالى در احاديث و ادعيهء ائمهء كرام - عليه السّلام - بيش از آن است كه اين رسالهء مختصر ، محلّ ذكر همهء آنها شود ، و در كلام مجيد نيز واقع است :
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضرةٌ الى رَبِّها ناظِرَةٌ
« 1 » لكن همه مأوّل است به شدّت يقين و ايمان به قوّت تصديق تمام و ايقان و به مشاهدهء جمال مطلق در مظاهر و مراياى آفاق و انفس ، چنانچه حضرت سيد الشّهدا - روحى فداه - مىفرمايد : « عميت عين لا تراك متى غبت حتّى تحتاج إلى دليل . » « 2 » و الاّ رؤيت به چشم سر و به ديدهء ظاهر بالبديهه باطل و ممتنع است .
و علاوه به اين ادلّهء نقليّه از مقولهء اين فقرهء شريفه و آيات قرآنى و احاديث ، ادلّه و براهين بر امتناع رؤيت بصرى قائم و ثابت است ، زيرا كه ديدن چيزى مشروط است به وقوع مرئى در جهت مقابل مرائى و به وجود هواى صافى در ميانه و به نورى كه
هامش
( 1 ) القيامة : 23 - 22 .
( 2 ) دعاى عرفهء امام حسين - عليه السّلام - . ر . ك : مفاتيح الجنان ، اعمال روز عرفه .