تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 406

مساهمون:

ص٤٠٦
ميگردد و هر چه از خدا اعراض كند اسباب سعادت از وى دور تر ميگردد
إِنْ أَحْسَنْتُمْ أَحْسَنْتُمْ لِأَنْفُسِكُمْ وَ إِنْ أَسَأْتُمْ فَلَها
« 1 »
وَ ما كانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَ لكِنْ كانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
« 2 »

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 16 ]

أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْ وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ ( 16 ) ( اينان كسانى هستند كه گمراهى را بهدايت خريده‌اند ، پس تجارت آنها سودى نداشته و هدايت يافتگان نيستند ) تفسير اين آيه را نيز در چند مطلب بيان ميكنيم :

« مطلب اول »

« در معنى اشتراء » : اشتراء بمعنى خريدن و بيع بمعنى فروختن ، و ربح بمعنى سود مقابل خسران كه بمعنى زيان است و اركان معامله و تجارت چهار است : بايع ( فروشنده ) ، مشترى ( خريدار ) ، ثمن ( بهاء ) ، مثمن ( جنس ) و حقيقت معامله مبادله ( داد و ستد ) است كه بهاء را بدهد و جنس را بگيرد و باصطلاح مثمن از ملك بايع خارج و در ملك مشترى داخل شود و به عكس ثمن از ملك مشترى خارج و در ملك بايع وارد گردد و براى معامله سه دسته شرايط ذكر كرده‌اند : شرايط متعاملين ( بايع و مشترى ) ، شرايط عوضين ( ثمن و مثمن ) ، شرايط عقد و معامله كه تفصيل آن مربوط بكتب فقهيه است و آنچه در اينجا مقصود بذكر است اينست كه در اين معامله منافقين ضلالت را ببهاى هدايت خريده‌اند ، و اشكال شده به اينكه شخص خريدار بايد واجد بهاء باشد
هامش
( 1 ) . سوره اسراء آيه 7 ( 2 ) . سوره توبه آيه 71