تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 156

مساهمون:

ص١٥٦
الصلاة انها اقرار بالربوبيّة للَّه عزّ و جل و خلع الانداد و قيام بين يدى الجبّار جلّ جلاله بالذل و المسكنة و الخضوع و الاعتراف و الطلب للاقالة من سالف الذنوب و وضع الوجه على الارض كل يوم اعظاما للَّه عز و جل و ان يكون ذاكرا غير ناس و لا بطرا على ذكر اللَّه عز و جل و قيامه بين يديه زاجرا له عن المعاصى و مانعا له من انواع الفساد ، انتهى المقصود من كلامه » ( در جواهر گفته نماز آن چيزى است كه از كارهاى زشت و ناروا جلوگيرى مىكند و بواسطه آن آتش دوزخ خاموش مىشود و موجب تقرب هر پرهيزكار و وسيله ترقى هر مؤمن پاكى است و گناهان را ميشويد همچون نهر جارى كه چركى بدن را ميشويد و تكرار آن در هر روز پنج مرتبه مانند تكرار شستن بدن در آن نهر است و خداوند حضرت مسيح را مادامى كه زنده است به نماز سفارش فرمود و همچنين غير مسيح از انبياء ديگر را ، بلكه نماز اصل اسلام و بهترين عمل و بهترين چيزى است كه از جانب شرع وضع شده و نماز ميزان و معيار و وسيله سنجيدن ساير اعمال مردم است ، پس كسى كه نماز را كامل بجا آورده باشد اجر همه اعمال او مستوفى و كامل باشد و همه آنها از وى پذيرفته شود پس به اين جهت نماز نسبت باعمال ديگر بلكه نسبت بدين چون عمود است نسبت بخيمه ، و از اينجهت نماز اول چيزى است كه از اعمال بنده مورد حساب قرار ميگيرد و در آن نگاه كرده مىشود ، پس هر گاه نماز پذيرفته شود در ساير اعمال او نظر شود و از وى پذيرفته گردد و هر گاه نماز ردّ شود در باقى اعمال او نظر نشود و مردود گردد ، بنا بر اين شگفت نباشد اگر تارك نماز از كفّار ناميده شود بلكه چنين است اگر علّت ترك نماز استخفاف بدين باشد ، و نماز آن چيزى است كه حضرت صادق عليه السّلام ميفرمايد نمىشناسم چيزى را كه بعد از معرفت از نماز مقرّب‌تر و محبوب‌تر نزد خدا باشد بلكه حضرت صادق عليه السّلام فرموده هر كه اين نمازهاى واجب پنجگانه را به پا دارد و بر - اوقات آنها محافظت كند روز قيامت خدا را ملاقات كند در حالى كه براى او نزد