خدا عهدى باشد كه بواسطه آن داخل بهشت گردد ، و كسى كه اين نمازها را بوقتش انجام ندهد و بر آنها مواظبت ننمايد پس آن حق خدا و خاصّ اوست كه اگر بخواهد بيامرزد او را و اگر بخواهد وى را عذاب نمايد ، و نماز واجب بهتر از بيست حج است كه هر حجّى بهتر از اطاقى است كه پر از طلا باشد و همه آنها را در راه خدا صدقه بدهند بلكه نماز واجب بهتر از هزار حجّ است كه هر حجّى بهتر است از دنيا و آنچه در دنياست ، و بدرستى كه اطاعت خدا خدمت او در زمين است و هيچ خدمتى با نماز برابرى نميكند و از همين جهت ملائكه حضرت زكريا را ندا نمودند و حال آنكه در محراب عبادت نماز ميگزارد ، و هنگامى كه نمازگزار براى نماز به پا مىشود رحمت حق از آسمان تا زمين به روى فرود ميآيد و فرشتگان او را احاطه ميكنند و فرشتهء ندا مىكند اگر نمازگزار بداند آنچه در نماز است از آن غافل نميشود ، و غير اينها از اخبارى كه درباره نماز وارد شده مانند خبر شامه و غير آن با اينكه آنچه بحسب اعتبار در نماز مىباشد كافى و بىنياز كننده از آثار است زيرا در آن جمع شده از عبادات آن چيزهايى كه در غير نماز جمع نشده از عبادت زبان و دل كه بوسيله قرائت و ذكر و تضرع و شكر و دعاء انجام مىشود آن دعايى كه اگر نباشد خداوند به بندگان اعتنا نميكند ، و نيز ظاهر شدن اثر بندگى نسبت بمعبود بواسطه ركوع و سجود و گذاردن شريفترين و عاليترين موضع بدن بر پستترين و پائينترين موضع ( يعنى خاك ) و بتحقيق حضرت رضا عليه السّلام در جواب مسائل محمّد بن سنان نوشت كه علّت نماز اينست كه نماز اقرار بربوبيت خداى عزّ و جلّ ، و نفى شريك و همتا براى او ، و ايستادن در مقابل خداوند جبار جل جلاله به حالت ذلّت و مسكنت و خضوع ، و اعتراف و طلب براى گذشتن از گناهان گذشته و گذاردن صورت بر زمين در هر روز به جهت تعظيم خداوند عزّ و جلّ مىباشد و اينكه هميشه به ياد خدا بوده و فراموشكار و غافل از
اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 157
مساهمون: السيد عبد الحسين الطيب
ص١٥٧