فهه
- [ بكسر فاء و فتح هاء ] در نسخهء حليمى همان فه مرقوم بمعنى اول باشد [ 1 ] .
فليوه
- [ به وزن گريوه ] همان فليو - - مرقوم - - [ 2 ] .
فهانه
- [ به وزن زمانه ] همان فانهء - - مرقوم بهر سه معنى - - [ 3 ] .
فسفسه
- [ بسينين مهملتين به وزن هندسه ] بمعنى اسپست باشد يعنى يونجه و فصفصه معرب آنست .
فتريده
- [ بفتح فا و تا ] همان فتاليده - - مرقوم - - و فترده و فتليده نيز آمده [ 4 ] .
فريده
- [ به راء « 1 » و دال مهملتين . به وزن دريده ] بمعنى خودراى و به خود مغرور باشد .
فركنده
- [ به راى مهمله و كاف . به وزن بركنده ] فرسوده باشد .
فرواره
[ به دو راى مهمله . به وزن همواره ] در نسخهء ميرزا بادگير باشد و در مؤيد بمعنى گنجينه و خانهء تابستانى كه بر بالاى بام بود آمده و در فرهنگ نيز بمعنى خانهء تابستانى كه درها داشته باشد آمده چنان كه « 2 » مولوى معنوى فرمايد :
بيت « 3 »
مگر غول بيابانى ره مقصد نمىدانى * كه فوق قصر گردونى ترا قصرست و فرواره
فلخيده
- [ به لام و خاى معجمه . به وزن نشنيده ] يعنى پنبه زده و دانه از آن بيرون كرده [ 5 ] .
فرزانه
- حكيم و فيلسوف و دانا باشد . مثالش شيخ سعدى گويد :
شعر
جوانى خردمند و « 3 » فرزانه بود * كه در وعظ چالاك و مردانه بود
فرزه
- [ به وزن هرزه ] سبزه باشد . [ 6 ] شيخ نظامى گويد :
بيت « 3 »
از خانه چو رفت باسر كوى * چون فرزه نشست بر لب جوى
مع الياء
-
فرى
[ به وزن پرى ] بمعنى آفرين باشد [ 7 ] چنان كه « 2 » استاد قطران گويد :
بيت « 3 »
بر آن هوا كه چنان پرورد هزار فرى * بر آن زمين كه چنان آورد هزار آباد
و هم او [ 8 ] گويد :
[ بيت ]
كيست كوراى تو ديدست و نماندست شگفت * كيست كوروى تو ديدست و نگفتست فرى
هامش
( 1 ) - « ؟ ؟ ؟ » « الف » : براى .
( 2 ) - اصل : چنانچه .
( 3 ) - « س » ندارد .
( 1 ) يعنى چوب كه كشتيبانان بدان كشتى رانند .
( 2 ) بمعنى بيهوده و بيفايده و بىنفع .
( 3 ) رجوع به فانه شود .
( 4 ) رجوع به فتاليدن و فتاليده شود .
( 5 ) در برهان معنى هر چيز كه آن را از غل و غش پاك كرده باشند عموما نيز دارد .
( 6 ) در برهان بمعنى فرزد آمده كه فريز . فريس .
پريز نيز گويند . و بضم اول بمعنى كنار رودخانه و دريا كه محل عبور كشتيهاست نيز آورده .
( 7 ) برهان ندارد .
( 8 ) يعنى : قطران .