فرسوده
- يعنى « 1 » كهنه و بپاى كوفته .
مثالش مولانا جامى فرمايد :
بيت
ز رنج راهشان فرسودگى نه * ميان را درد و يارا سودگى نه
فژغنده
- [ به زاى فارسى و غين معجمه .
به وزن شرمنده ] گنده و ناخوش و پليد و چركين باشد و فژگنده نيز به اين معنى است - بكاف فارسى - .
فرهخته
- [ بفتح فاء و هاء و تاى قرشت و سكون را و خاى معجمه ] ادب كرده باشد .
مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 2 »
ظالمان را در جهان كم كردهاى * دشمنان را در بلا فرهختهاى « 3 »
فرهنجيده
- نيز به اين معنى و فراهخته - باضافهء الف - نيز آمده در فرهنگ و بمعنى بركشيده نيز آمده [ 1 ] و شاه ناصرخسرو مؤيد اين معنى گويد :
بيت
فراهخته از بهر دين « 4 » خداى * به تيغ از سر سركشان او ستم
فروخته
- يعنى بيع كرده و بمعنى فروزان و رخشان كرده و شده نيز باشد و بمعنى دوم فروغده نيز گويند [ 2 ] . مثال معنى دوم مسعود سعد فرمايد :
[ بيت ]
مجلس فروخته شود از مى بروز و شب * مى آتشيست روشن كان را شراره نيست
فروهيده
- [ بفتح فاء و دال مهمله و ضم راى مهمله ] يعنى مرد خردمند و دانا و عاقل .
شمس فخرى گويد :
شعر « 2 »
بخت و اقبال معتكف باشند * بر در خسرو « 5 » فروهيده
و در فرهنگ بمعنى مرد باشكوه و هيبت آورده و ديگر بمعنى آشكارا آورده و به اين بيت عنصرى متمسك شده :
بيت « 6 »
هر كه فرهنگ ازو فروهيدهست * تيز مغزى ازو نكوهيدهست
فريه « 7 »
- [ به وزن قريه « 7 » ] بمعنى لعنت و نفرين باشد . مثالش استاد فرخى گويد :
بيت
بهرهء تو آفرين باشد ز سعد مشترى * قسم خصم از نحس كيوان فريه « 7 » و نفرين بود
و ناصرخسرو نيز گويد :
بيت « 6 »
دزدى طرار ببردت ز راه * فريه بر آن خاين طرار كن
فرخنده
- يعنى مبارك و ميمون . مثالش شيخ سعدى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » : معنى . ( متن از « ب » است ) .
( 2 ) - كلمه از « ن » است .
( 3 ) - « س » : برهخته .
( 4 ) - « س » : دينى .
( 5 ) - « س » : خسروى .
( 6 ) - « س » ندارد .
( 6 ) - « س » : فربه .
( 7 ) - « س » : قربه .
( 1 ) برهان اين معنى را ندارد اما بمعنى آويختن آورده است .
( 2 ) يعنى درخشان و افروخته .