تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1638

مساهمون:

ص١٦٣٨
باشد كه به عربى عقيم گويند و بر زنى كه از پيرى « 1 » حامله نشود نيز اطلاق كنند .

فالك‌باز

- يعنى فالگير كوچه و بازار . مثالش اخسيكتى گويد : بيت
چشم بر حكم قضا دار كه احكام نجوم * هست فالى كه زند وقت خطر فالك‌باز
كذا فى الفرهنگ .

فندق زدن

يعنى سرانگشتان را چنان برهم زدن كه صدائى از آن برآيد . مثالش شرف شفروه گويد : بيت
فلك فندق‌زنان در عهد پيرى « 1 » * بصيتش رقص دوران مىنمايد

باب القاف

قاقم‌آرد

- يعنى روز شود . [ 1 ] .

قندزآرد

- يعنى شب شود [ 1 ] .

قطره‌دزد

- يعنى آفتاب . [ 2 ] .

قليه‌خوار

- يعنى قواده كه قرمساق نيز گويند . مثالش مولانا صادق مهرجانى گويد : [ بيت ]
گفت شخصى جمال گيلانى * بختيك ( ؟ ) بختيار اين شهرست بنده گفتم كه نى غلط گفتى * كيديك ( ؟ ) قليه‌خوار اين شهرست

قرآن‌خوان

- يعنى معزول .

قفاگيران

- كنايه از مظلومان باشد . مثالش نزارى گويد : بيت
ز سوز سينهء پيران « 2 » بترسيد * بمحشر از قفاگيران بترسيد

قلزم‌نگون

- كنايه از فلك باشد . مثالش اخسيكتى گويد : بيت
گاوى نشان دهند درين قلزم نگون * ليكن نه پرچمست مر او را نه عنبرست

قلم در كشيدن

- يعنى محو كردن مثالش خاقانى گويد : شعر
اگر پاى طلب دارى قدم درنه كه راه آنك * قمار ره نمايان را قلم دركش كه ماه آنك
هامش
( 1 ) - « س » : بيرى . ( 2 ) - « س » : بيران .
( 1 ) در برهان ذيل لغت قاقم آمده است . ( 2 ) در برهان قطره دزد معنى ابر دارد . و قطرهء زرد را بمعنى آفتاب آورده است .
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1638 | محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )