و بمعنى قسمى از كتان نيز آورده [ 1 ] .
هش
- [ بضم هاء ] مخفف هوش كه مرقوم شد ببعض معنيها . بمعنى عقل و خرد شيخ سعدى گويد :
[ بيت ]
كه اى نفس با عقل و تدبير و هش * مكش بار تيمار و خود را مكش
و بمعنى جان حكيم فرخى فرمايد :
بيت
مرد بيدين را از هيبت توهش نبود * در ميان تو واو باديه باشد هشتاد
و بمعنى عقل نيز باندك تكلفى از اين بيت مىتوان فهميد [ 2 ] .
مع الفاء
هف
- [ بفتح هاء ] كارگاه جولاهى باشد و فخر قواس بمعنى چوبى كه جولاهان در حين بافتن بر جامه زنند آورده كه بفترى گويند [ 3 ] .
مع الكاف التازى
هباك « 1 »
- [ بباى تازى . به وزن مغاك ] فرق سر باشد . مثالش حكيم فردوسى گويد :
بيت
يكى گرز زد ترك را برهباك « 1 » * كز اسب اندر آمد همان دم به خاك
و منصور شيرازى نيز گويد :
بيت
كسى كه سرننهد بر خط متابعتش * بتيغ حادثه بشكافدش زمانه هباك « 1 »
هزاك
- [ به زاى تازى . به وزن مغاك ] كسى باشد كه به زبان فريفته شود [ 4 ] . مثالش اسدى گويد :
[ بيت ]
همانا بچشمت هزاك آمدم * و يا چون تو ويله فغاك آمدم
و در نسخهء ابو حفص سغدى بمعنى زبون آورده و اين بيت حكيم دقيقى را مؤيد خود آورده « 2 » :
هامش
( 1 ) - « س » : هياك .
( 2 ) - جملهء اخير از « ن » است .
( 1 ) خيش .
( 2 ) در برهان بفتح اول معنى رفتن مقابل آمدن دارد .
( 3 ) شانهء جولاهى ( برهان ) .
( 4 ) و ابله و نادان را نيز گويند . ( برهان ) .