تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1382

مساهمون:

ص١٣٨٢
و بمعنى پيالهء دوستگانى نيز آمده [ 1 ] .

مهرى

- اسمى از اسماى چنگى كه مىنوازند كذا فى الشرفنامه [ 2 ] . مثالش حكيم خاقانى گويد : بيت
مهرى يكى پيرى نزار ، آوا برآورده بزار * چون تندر اندر مرغزار جانى بهرجا ريخته

مژدگانى

- آنچه به جهت خبر خوش دادن گيرند [ 3 ] . خواجه حافظ گويد : شعر « 1 »
مژدگانى بده اى خلوتى نافه گشاى * كه ز صحراى ختن آهوى مشكين آمد
و در فرهنگ بمعنى مژده آمده كه خبر خوش باشد .

ملاى

- [ بفتح ميم ] يعنى ناله مكن ، و ياوه مگوى [ 4 ] . مثالش حكيم خاقانى گويد : بيت
بحر را ابر گفت پيش كفت * وقت اين لاف نيست هرزه ملاى

ملكانى « 2 »

- [ بفتح ميم ] منسوب به ملكا كه پيشتر گذشت يعنى كه صاحب دين ترسايى و فقيه ايشان بود [ 5 ] . مثالش لامعى جرجانى گويد : بيت
تا بستدى تو ملك ز ملكانى * بفكندى از جهان نسب نسطور
هامش
( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - اين لغت و شرح آن از « غ » و « ك » است .
( 1 ) اين معنى در برهان نيست . ( 2 ) و بعضى گويند نوعى از چنگ است ( برهان ) . ( 3 ) و نويد و بشارت و مژده كه خبر خوش باشد ( برهان ) . ( 4 ) و آلوده مكن ( برهان ) . ( 5 ) رجوع به حاشيهء برهان مصحح دكتر معين در لغت ملكا شود .
فرهنگ مجمع الفرس ( فارسى ) — صفحة 1382 | محمد قاسم بن حاجى محمد كاشانى ( سرورى )