سخت بيهوده گوى چون فرغور * سخت بسيار خوار چون ثعبان *
و حسين وفائى فرقور - بقاف - آورده و در نسخهء محمد هندوشاه نيز - بقاف - آمده و ابو شكور نيز گويد :
[ بيت ]
من بچهء فرقورم و « 1 » او باز سفيدست * با باز كجا تاب برد بچهء فرقور
اما در تحفة السعادة فرقور - بقاف - بمعنى بينوا و بىچيز آمده و به اين بيت يكى از اكابر متمسك شده : شعر « 2 »
كسى كز در شاه ما دور شد * خراب و نگونبخت و فرقور شد
و در فرهنگ فرفور - بفاء - نيز آورده بمعنى تيهو و بمعنى گوسفند فربه نيز گفته و فرفير - به وزن اكسير - را نيز به اين دو معنى آورده . و فرفور - بضم فائين - را بمعنى قراقروت آورده .
فگار
- [ بكسر فاء با كاف فارسى ] همان افگار مرقوم . حكيم انورى گويد :
شعر « 2 »
از تبسم لب شيرينش همىشد خسته * وز اشارت رخ نيكوش همىگشت فگار
فشار
- بمعنى هرزه و فحش « 3 » باشد . مثالش شيخ آذرى فرمايد :
[ بيت ]
گوهر كان ز بحر سيد ماست * از فشار مسيلمه پيداست *
و بمعنى امر بفشردن [ نيز ] باشد . مثال هر دو معنى مولوى معنوى فرمايد :
شعر « 1 »
اين چه ژاژست و چه كفرست « 1 » و فشار * پنبهاى اندر دهان خود فشار
و بمعنى فشارنده نيز باشد . مثال اين معنى خاقانى گويد :
[ بيت ]
شير علم را حيات هديه دهى تا شود * پنجهء شيران شكن حلق پلنگان فشار
و بمعنى خلاننده و امر به اين معنى نيز باشد [ 1 ] .
فريفتار
- يعنى مكار و حيلهگر [ 1 ] .
فروختار
- يعنى فروشنده كه به عربى بايع گويند و فرختار - بحذف واو - نيز آمده چنان كه « 4 » استاد قطران گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - كلمه از « ن » است .
( 3 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 4 ) - اصل : چنانچه .
( 1 ) برهان ندارد .