بيت
ز ناليدنش كوه شد بىسكون * ز موييدنش شد دل سنگ خون
مىزيدن
- بول كردن باشد .
مار افسان
- افسونگرى كه مار را بگيرد و آن را مار افسا نيز گويند .
مانستن
- [ بكسر نون و سكون سين مهمله ] بصفت چيزى شدن يعنى مانند شدن . مانيدن مثله . و در شرفنامه آمده كه مانيدن بسان چيزى گشتن و گذاشتن و رها كردن باشد .
مايون « 1 »
- [ بضم ياى حطى ] نام گاو فريدون كه او را برمايون نيز گويند [ 1 ] .
مكران
- شهريست و ولايت آن را نيز گويند [ 2 ] .
مدن
- [ بفتح ميم و دال ] يعنى بنشاط مرو .
مثالش شاعر گويد :
شعر « 2 »
بار ولايت بنه از پشت خويش * بيش بدين شغل مناز و مدن
منگيدن
- [ بنون و كاف فارسى و دال مهمله .
به وزن رنجيدن ] به بينى سخن گفتن . كذا فى مؤيد الفضلاء . و بمعنى در زير لب سخن گفتن نيز آمده . مثال « 3 » اين معنى مولوى معنوى گويد :
شعر « 2 »
اين بمنگيدند در زير زبان * آن اسيران با هم « 4 » اندر بحث آن
مار اسفندان
- همان مار اسفند كه گذشت [ 3 ] . مار اسپندان نيز گويند .
مشين
- [ بفتح ميم و كسر شين ] مختصر منشين [ 4 ] . مثالش « 5 » مولوى معنوى :
بيت
اى مطرب شكرخا « 2 » تا روز مشين از پا * اى يار قمر سيما ، تا روز مشين از پا
ميختن
- [ به وزن ريختن ] يعنى بول كردن و شاشيدن .
هامش
( 1 ) - « س » : مايول .
( 2 ) - « س » ندارد .
( 3 ) - بجز « ك » مثالش .
( 4 ) - « س » : اسير ما هم .
( 5 ) - « س » : مثالش .
( 1 ) مصحف بر مايون است . ( حاشيهء برهان ) .
( 2 ) ناحيتى بجنوب شرقى ايران در ساحل بحر عمان .
( 3 ) يعنى نام روز بيست و نهم از ماههاى شمسى و نام فرشتهء موكل بر آب . ( برهان )
( 4 ) برهان ندارد .