شعر « 1 »
به روى « 2 » تو چنان شادم كه درويشى كه بنوازد * سر شاهان ابو المنصور و هسودان « 3 » مملانش
ميان
- بمعنى وسط باشد و بمعنى كمر نيز باشد [ 1 ] . مثال اين دو معنى مولانا كاتبى گويد :
شعر
بتى كه باغ پر از گل شود بنكهت گل * چو گلبن ار بگشايد ميان باغ ميان
مارستان
- يعنى دار الشفاء . و مثالش در لغت مار مرقوم شد [ 2 ] .
مزدقان
- نام شهريست در قهستان [ 3 ] .
مثالش كمال اسمعيل گويد :
شعر « 1 »
زمزدقانى باور « 4 » كنم اگر گويد « 5 » * كه من بخانهء خود مىخورم طعام حلال
مفلحان
- [ بضم ميم و كسر لام ] نام روديست بسرحد ولايت غزان . مثالش حكيم خاقانى گويد :
بيت
باد صبا به آب كر « 6 » نقش قد افلح افكند * چون تو فلاح و فتح را بر شط مفلحان برى
و در « 7 » عربى بمعنى رستگاران باشد .
موليدن
- [ بضم ميم و كسر لام و سكون ياء ] خزيدن و باز گرديدن و در شرفنامه بمعنى بازگرديدن « 8 » باشد و بمعنى دير ماندن و درنگ كردن نيز آمده .
مهان
- جمع مه باشد ، يعنى بزرگ . مثالش شيخ سعدى :
شعر « 1 »
سر سرفرازان و تاج مهان * بدوران عدلش بناز اى جهان
مهران
- [ بكسر ميم ] نام رودى . مثالش حكيم خاقانى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - « س » : بروئى .
( 3 ) - اصل : هستودان ( متن تصحيح قياسيست ) .
( 4 ) - بجز « ك » : ياور .
( 5 ) - « س » : گويد .
( 6 ) - « س » « الف » : گرد ؛ « غ » : گر . ( متن از « ك » است ) .
( 7 ) - « س » : و به .
( 8 ) - چهار كلمهء اخير را « س » ندارد .
( 1 ) و كمرگاه و غلاف كارد و خنجر و شمشير و مانند آن را نيز گفتهاند و بمعنى هميان هم آمده است يعنى كيسهاى طولانى كه در آن زر ريزند و بر كمر بندند .
( 2 ) بيمارستان . مارسان .
( 3 ) مژدقان .