مومول
- [ بضم ميمين ] علتى است در چشم .
كذا فى التحفة .
مازل
- [ بكسر زاى تازى ] نام كوهى است در هندستان ، مثالش منوچهرى گويد :
بيت
آن خداوندى كه حكمش گر بمازل برنهى * پهلوى او يك بديگر برنشيند مازماز
و - بضم زاء - نيز به نظر رسيده .
مويهء زال
- نام نوائيست و لحنى كه مطربان نوازند .
مشگل
- [ بفتح ميم و سكون شين معجمه و ضم كاف فارسى ] دزد و راهزن باشد . كذا فى الادات [ 1 ] .
مع الميم
ملغم و ملحمم
- هر دو به وزن و معنى مرهم باشد . كذا فى المؤيد . و در شرح سامى ملغم را بمعنى پارهء پنبه كهنه آورده كه مرهم را بر آن مالند و بر جراحت گذارند و برين قول اعتماد بيشترست [ 2 ] .
مام
- مادر باشد . مثالش حكيم انورى گويد « 1 » :
بيت « 2 »
شاد الا بدر مرگ نبينى مردم * بكر جز در شكم مام نيابى دختر
مشكدم
- نام مرغكى است سياه و خوش - آواز . حكيم اسدى گويد :
شعر « 1 »
پراكنده با مشكدم سنگخوار * خروشان بهم شارك و لاله سار
مهدم
- [ به وزن مردم ] نام مرغى است كه دم او ابلق باشد و از آن پر تير نيز تهيه كنند [ 3 ] .
مثالش امير خسرو :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - كلمه از « ك » است .
( 1 ) برهان ندارد . ( مشنگ منگل . )
( 2 ) در برهان ملعم آمده است با عين بىنقطه و بمعنى روغن ماليدن بر اعضاء نيز گويد آمده است .
( 3 ) برهان گويد كبوترى را نيز گويند كه تمام پر او سياه و دم او سپيد باشد .