پرستان براى احترام بت دارند در تحفهء اوبهى [ 1 ] .
منوچهرى فرمايد :
شعر
الا تا مؤمنان دارند روزه * الا تا هندوان « 1 » دارند لكهن
و حكيم سنائى نيز گويد :
بيت
گر همى لكهنت « 2 » كند فربه * سير خوردن ترا ز لكهن به
و در نسخهء حليمى بمعنى جوع آمده و اين بيت مرقوم حكيم سنائى و ديگر ابيات استادان نيز مؤيد اين معنى است .
لباس راهبان
- كنايه از سياه [ 2 ] . مثالش خاقانى گويد :
بيت
لباس راهبان پوشيده روزم « 3 » * چو راهب زان برآرم هر شب آوا
لاغون
- [ بضم غين معجمه ] خرگوش باشد به زبان رومى [ 3 ] .
لاييدن
- [ به وزن خائيدن ] هرزه گفتن باشد گويند : ملاى ، يعنى هرزه مگوى . و بمعنى ناله كردن نيز آمده .
لشكر شكوفان
- يعنى دلاوران و شجاعان [ 4 ] . مثالش شيخ سعدى گويد :
شعر « 3 »
كه لشكر شكوفان مغفر شكاف * نهان صلح جويند و « 3 » پيدا مصاف
لشتن
- [ بكسر لام ] يعنى ليسيدن [ 5 ] . مثالش حكيم سوزنى گويد :
شعر « 3 »
لشتند آستانت بزرگان و مهتران * چون يوز پير لشته « 4 » بلب كاسهء پنير « 5 »
لكين
- [ بضم لام ] در فرهنگ بمعنى نمد باشد . مثالش پوربهاى جامى گويد :
شعر « 3 »
همى تا بود نزد اهل خرد * سقرلاط افزون بها از لكين
بمان جاودان شادمان دوستكام * خدايت حفيظ و نصير و معين
هامش
( 1 ) - « الف » : هندويان .
( 2 ) - « س » : لنكهنت .
( 3 ) - « س » ندارد .
( 4 ) - اصل : گشته . ( متن از ديوان سوزنى است ) .
( 5 ) - « س » : بنير .
( 1 ) روزهء هندوان است .
( 2 ) لباس راهب ( برهان ) .
( 3 ) لاغوس . ( برهان ) .
( 4 ) لشكر شكن . لشكر شكاف ( برهان ) .
( 5 ) در برهان لشتن بفتح اول معنى تماشا و تفرج دارد .