لوهاور نيز گويند . مثالش مسعود سعد گويد :
بيت « 1 »
كه مرا خوش تر از گلاب و عبير * آب غزنين و خاك لوهاور
و لوهور - بحذف الف - نيز آمده چنان كه « 2 » هم او گويد [ 1 ] :
بيت
اى لوهور ويحك بى من چگونهاى * بىآفتاب روشن ، روشن چگونهاى
و اكنون لاهور گويند [ 2 ] چنان كه هم او گويد [ 1 ] :
شعر
گرمابه سه داشتم به لاهور * اين نزد همه كسى عيانست
و لوهر نيز گويند - بحذف واو دوم - .
ليلوپر
- به وزن و معنى نيلوفر باشد كه گليست كبود كه از آب رويد [ 3 ] .
لامشگر
- در فرهنگ - به وزن رامشگر - نام درختى است كه از آن پشه بهم رسد « 3 » و سارخكدار نيز گويند [ 4 ] .
لالهسار
- نام مرغى است خوشآواز .
مثالش شاعر گويد :
بيت
پراكنده با مشكدم سنگخوار * خروشان بهم سارى و لالهسار
لوكر
- [ بضم لام و فتح كاف ] نام شهريست در هند . كذا فى التحفه . مثالش مسعود سعد گويد :
هامش
( 1 ) - كلمه از « ن » است .
( 2 ) - اصل : چنانچه .
( 3 ) - « س » : رشد .
( 1 ) يعنى : مسعود سعد .
( 2 ) اما بدليل شعر مسعود سعد در قديم يعنى سابق بر زمان سرورى نيز به آن شهر لاهور گفته مىشده است . منتهى شايد بتوان گفت كه به صورت لهاور بيشتر متداول بوده است تا لاهور و لاهور بعدا رواج بيشتر يافته . لهانور و لهاوور نيز صورتهاى ديگر كلمه است و متناسب با شعر خسرو شيرين در صفحهء قبل نيز همين صورت اخيرست .
( 3 ) ليلوپل .
( 4 ) شجرة البق . پشه غال . سارشكدار . آغال پشه . كژم . سياه درخت .
قرهآغاج . ( لغتنامهء دهخدا ) .