ابو الخطير گويد :
بيت « 1 »
روى او بىنياز از گوناب * در دل آفتاب ازو صد تاب
گوداب
- [ بضم گاف با دال مهمله « 2 » ] طعاميست . و در شرفنامه آمده كه گوشت و نخود و مغز گردگان بپزند و در ادات الفضلاء طعاميست كه در تنور زير بريان پزند [ 1 ] . مؤيد اين معنى امير خسرو گويد :
بيت « 1 »
خوانده زبان بره پهلوى بز * بر سر گوداب كه : منى ارز
و در فرهنگ آش سركه باشد .
گنج « 3 » افراسياب
- نام يكى از گنجهاى هشتگانهء پرويز . مثالش امير خسرو گويد :
بيت
دگر نامور گنج افراسياب * كه كس را نبود آن به خشكى و آب
گوراب
- در فرهنگ بمعنى گنبدى كه بر سر قبرها سازند آمده و اين بيت امير « 1 » خسرو را شاهد آورده :
بيت « 1 »
مردم دانا نرهد زين دو گور * بالا گوراب ، فرو چاه گور
و هم او [ 2 ] فرمايد :
بيت
جهان غرق بادا بدرياى شور * كه بالاست گوراب و ته چاه گور
و فقير را در اين لغت اندك تأملى مىرود اما چون صاحب فرهنگ قدس سره نوشته بود ما نيز نوشتيم .
و نام شهرى نيز باشد در حوالى مرو كه از مرو تا آنجا چهارده روز راهست . فخر گرگانى فرمايد :
بيت « 4 »
به راه اندر نه خوردش بود و نه خواب * به دو هفته به مرو آمد ز گوراب
هامش
( 1 ) - كلمه از « ك » است .
( 2 ) - « ك » : كوذاب - بضم گاف با ذال معجمه - . ( صحيح گوزاب است ) .
( 3 ) - « س » : كج .
( 4 ) - « س » ندارد .
( 1 ) بريان پلاو ( برهان ) . و برهان بمعنى دوشاب نيز آورده و در معنى آش كه از گوشت و برنج و نخود و مغز گردگان پزند گويد گوزاب نيز آمده است و اين ضبط را اصح داند .
( 2 ) يعنى : امير خسرو .