كرداد
- [ به راء و دال مهملتين . به وزن فرهاد ] بمعنى بنياد ديوار باشد [ 1 ] .
كاسهرود
- رودى معروف [ 2 ] . مثالش فردوسى گويد :
بيت
به سختى گذشت از سر كاسهرود * جهان از يخ و برف پر كاسه بود
كافد
- يعنى شكافد [ 3 ] . مثالش شاعر گويد :
بيت « 1 »
هر آن كو از هنر بسيار لافد * سر خود را بتيغ « 2 » طعنه كافد
كزاد
- [ به زاى معجمه . به وزن نهاد ] جامهء كهنه باشد . و - به راى مهمله - [ 4 ] نيز به نظر رسيده .
كالبد
- [ به سكون لام و فتح باى تازى ] و - بضم باء نيز به نظر رسيده - تن و بدن باشد . مثالش « 3 » شيخ سعدى گويد :
بيت « 1 »
اى كه مىپرسى خرد به يا روان * من بگويم گر تو دارى استوار
آدمى را عقل بايد در بدن * ورنه جان در كالبد دارد حمار
« 4 » و بر دگر قالبها نيز اطلاق كنند و قالب معرب آنست * .
كبود
- رنگ معروف [ 5 ] و نيز نام كوهى است .
كنابد
- نام آن مقام كه آنجا كوهيست كه گودرز در جنگ يازده رخ آنجا فرود آمد [ 6 ] .
كفد
- [ بفتح كاف و فاء ] يعنى از هم بازشكافد و بطرقد . مثالش ابو شكور گويد :
بيت « 1 »
پرد روحش از ديدن برز او * كفد مغزش از هيبت گرز او
كوه اسد
- كوهى است كه از آن آتشى درخشد و هرگز فروننشيند .
كزبود
- [ به زاى تازى و باى موحده .
به وزن محمود ] بمعنى كدخدا باشد . كذا فى التحفة .
كشفرود
- نام رودى كه سام اژدها را در حوالى آن كشت [ 7 ] . مثالش فردوسى گويد :
هامش
( 1 ) - « س » ندارد .
( 2 ) - « س » : بطيغ .
( 3 ) - كلمه از « ب » است .
( 4 ) - تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 1 ) كرداده ( برهان ) .
( 2 ) در شاهنامه آمده است .
( 3 ) و نيز بمعنى تركاند و جستجو كند ( برهان ) .
( 4 ) يعنى : كراد .
( 5 ) آبى رنگ . برنگ آسمان .
( 6 ) به گنابد ، معرب آن جنابد ، گناباد امروزى كه ناحيتى است بخراسان توجه شود .
( 7 ) از شعب هرىرود و سرچشمهء آن از كوههاى هزار مسجد است بخراسان . ( از حاشيهء برهان ) .