شعر « 1 »
چو پيش آرند كردارت بمحشر * فرومانى چو خر در جاى شلكا « 2 »
شفترك
- [ بكسر شين و سكون فاء و فتح تاى قرشت و راى مهمله ] نباتيست كه علف شتر شود و باصفهان خاكشى خوانند و به عربى خمخم خوانند بكسر هر دو خاى معجمه و سكون ميم « 3 » و آن تخم خوب گلانست * . مثالش احمد اطعمه گويد :
شعر « 1 »
شفترك شير بايدش ، نتوان * بچهء خرد داشت بىدايه
شب چك
- [ بكسر با و فتح جيم فارسى ] يعنى شب برات كه شب نيمهء شعبان باشد زيرا كه چك ، برات باشد . مثالش سراج الدين راجى گويد :
بيت
اگر خواهى چك آزادى از نار * شب چك را به بيدارى بروز آر
شكك
- [ بفتح شين و كاف ] همان دوژه كه گذشت يعنى خارى كه بدامن آويزد . « 22 »
شاشك و شوشك
- [ هر دو بفتح شين دوم ] بمعنى همان چهار تار باشد مثال لغت دوم را استاد فرخى فرمايد :
شعر « 1 »
گهى رباب زنى گاه بربط و گه چنگ * گهى چغانه و طنبور و شوشك و عنقا
و عنقا نام سازيست از فحواى اين بيت ، اما در بعضى نسخ عنقا نام نوائى از نواهاى موسيقى باشد « 4 » و هندو شاه نيز گويد :
[ بيت ]
چنان تشويش زايل كردى از دور * كه نالان نيست در بزم تو شوشك
و در نسخهء ميرزا شاشك بمعنى تيهو آمده « 23 » .
شكاشك و شكشك
- [ هر دو بفتح شينين معجمتين ] آواز پاى باشد در وقت رفتن . كذا فى المؤيد .
شوكك
- [ بضم شين و فتح كاف ] بادريسهء دوك باشد و شولك به لام نيز آمده و آن را شنگرك نيز خوانند « 24 » .
شرزدك
- [ بكسر سين و راى مهمله و سكون زاى معجمه و فتح دال مهمله ] آلوى كوهى را
هامش
( 1 ) كلمه از « ن » است .
( 2 ) « ب » : . . . شلكاب . در منابع ديگر : بميان . . .
( 3 ) تا علامت ستاره را « الف » در حاشيه دارد .
( 4 ) جمله و شعر بعد آن از « ب » است .
( 21 ) در برهان معنى طنبوره نيز دارد . و گويد بمعنى آواز پاى نيز هست .
( 22 ) در حاشيهء برهان احتمال داده شده است كه در معنى اخير مصحف شكشك باشد .
( 23 ) در برهان شوشك نيز اين معنى را دارد .
( 24 ) در برهان شوكك نيامده است .