ستار
- [ بكسر سين ] مخفف ستاره باشد .
« 21 » مثالش « 1 » استاد فرخى گويد :
شعر
ستار و صنوبر همى خواندم او را * برخسار و بالاى زيبا و در خور
سوبهار
- [ بضم سين و فتح باى تازى ] نام بتخانهايست كه در حوالى غزنين بوده « 22 » .
مثالش حكيم اسدى گويد :
بيت
بيامد به بتخانهء سو بهار * يكى خانه ديد از خوشى چون بهار
سنگين سار
- نام مرغى است سياه كه بر پشت نقطهاى سپيد دارد . كذا فى الفرهنگ . مثالش عنصرى فرمايد :
بيت
گهى به بينى گشته چو پشت باز خشين * گهى منقط بينى چو پشت سنگين سار
سنار
- [ بعد از سين نون . به وزن چنار ] محلى در بحر كه آب آنجا تنك و تهش گل باشد و بيم آن باشد كه كشتى آنجا بند شود « 23 » .
مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 2 »
تو آن كريمى كاندر كرم بنزد كفت * محيط قلزم و عمان بود دمينه سنار
و استاد عنصرى نيز فرمايد :
بيت
و يا همچنان كشتى بادسار * كه لرزان بود مانده اندر سنار
سنگور
- [ به وزن طنبور ] سله باشد كه فقاعيان فقاع در آن چينند . مثالش شمس فخرى گويد :
بيت « 2 »
فقاعى نوالت در بيابان * براى تشنگان بستست سنگور
و حكيم سنائى نيز فرمايد در مدح پسر فقاعى :
بيت
اگر چون زر نخواهى روى عاشق * منه بر گردن چون سيم سنگور
و بمعنى بادريسهء دوك نيز به نظر رسيده كذا فى ادات الفضلا « 3 » . « 24 » .
سوفار
- معروف يعنى دهان تير . مثالش « 4 » ناصر خسرو گويد :
هامش
( 1 ) كلمه از « ن » است .
( 2 ) « س » ندارد .
( 3 ) « س » : فى الادات .
( 4 ) كلمه از « ب » است .
( 21 ) در برهان بمعنى خيمهاى است كه جهت دفع مگس و پشه زنند ، پشهدان ، و ساز و طنبور نيز هست .
( 22 ) برهان گويد شوبهار نيز گويند . و مراد از آن شابهارست .
( 23 ) در برهان معنى شخص عاشق و گرفتار . و بضم اول معنى زن پسر كه عروس باشد نيز دارد .
( 24 ) در برهان معنى نام مرغى نيز دارد .