جاى راى آخر دال هم به نظر آمده است كه بر وزن افزود باشد .
شهلا -
به فتح اول و سكون ثانى و لام الف چشم سياهى را گويند كه مايل به سرخى باشد و فريبندگى داشته باشد .
شهلان -
با لام بر وزن مرجان نام كوهى است از كوههاى عالم و بعضى گويند نام ولايتى است و بعضى ديگر گويند نام جايى و مقامى است نزديك به كوه الوند .
شهلنگ -
بر وزن خرچنگ ريسمان تاب را گويند و آن شخصى راست كه ريسمان و طناب خيمه و امثال آن مىتابد و به عربى لواف گويند .
شهله -
به فتح اول و ثالث گوشت بسيار آب را گويند .
شهليده -
با لام بر وزن فهميده به معنى شهريده است كه پراكنده و پريشان شده و از هم پاشيده و پخچ و پهن گشته باشد .
شهناى -
مخفف شاه ناى است كه سرنا باشد و آن را سورناى نيز گويند .
شهند -
بر وزن سمند به معنى بهبودى و نيكى باشد .
شهنشاه -
با شين نقطهدار بر وزن قدمگاه پادشاهى را گويند كه از همه پادشاهان زمان خود بزرگتر باشد .
شهنشاه فلك -
كنايه از خورشيد جهانگير است .
شهنشه -
مخفف شهنشاه است كه پادشاهى باشد از همه پادشاهان عصر خود بزرگتر .
شه نگار -
بر وزن زرنگار كنايه از فريب و دغاى عظيم باشد .
شهنگانه -
بر وزن صنم خانه ژاله و تگرگ را گويند .
شه نيم روز -
كنايه از آدم صفى عليه السلام است چه او تا نيمروز در بهشت بود كه پانصد سال باشد و هر يك روز بهشت هزار سال دنيا است و حضرت رسالت صلوات اللّه عليه و آله را نيز گويند زيرا كه تا نيم روز شفاعت امتان گناهكار خواهد كرد و رستم را هم مىگويند به سبب آنكه سيستان را نيم روز خوانند و كنايه از دل آدمى هم هست و به عربى قلب گويند و آفتاب جهانتاب را هم گفتهاند .
شهوار -
بر وزن رهوار مخفف شاهوار است كه هر چيز لايق و سزاوار پادشاهان باشد .
شهه -
به كسر اول و فتح ثانى مخفف شيهه است كه صداى اسب باشد و به عربى صهيل خوانند .
شهى -
بر وزن صفى به معنى پادشاهى و دامادى است چه داماد را نيز شه گويند و هر چيز شيرين باشد عموما حلوايى كه از نشاسته و تخم مرغ پزند خصوصا و به معنى خوش و خرم نيز آمده است .
شهين -
بر وزن زمين نام شهر زنگان است و معرب آن زنجان باشد گويند آن شهر را اردشير بابكان بنا كرده است .
بيان بيست و سوم در شين نقطهدار با ياى حطى مشتمل بر يكصد و هفده لغت و كنايت
شيار -
به كسر اول بر وزن خيار زمينى را گويند كه به جهت زراعت كردن با گاو آهن شكافته باشند و به معنى زراعت هم آمده است و به فتح اول نيز گفتهاند .
شياريدن -
بر وزن نشانيدن - مصدر شيار است به معنى شيار كردن و زمين را شكافتن و راندن به جهت زراعت و شدياريدن هم مىگويند و به معنى زراعت كردن هم آمده است .
شيان -
به كسر اول بر وزن ميان جزا و پاداش و مكافات نيكى و بدى هر دو باشد و نام دارويى هم هست كه آن را خون سياوشان مىگويند و به عربى دم الاخوين خوانند و به فتح اول هم به معنى اول هم آمده است .
شيانى -
به كسر اول بر وزن نهانى درم و دينار ده هفت را گويند و آن زرى بوده رايج كه در قديم در خراسان مىزدهاند .
شيب -
به كسر اول و سكون ثانى مجهول و باى ابجد