ايران به ايرج .
تورك -
بر وزن كوچك تخم خرفه را گويند و گياه خرفه را نيز گفتهاند و آن را به عربى بقلة الحمقا خوانند و بر وزن بزرگ هم به اين معنى و هم نام يكى از پهلوانان ايران باشد .
تورنگ -
با ثانى مجهول بر وزن هوشنگ خروس صحرائى را گويند كه تذرو باشد .
توروه -
با واو بر وزن موصده جفت را گويند كه به عربى زوج خوانند .
توره -
به ضم اول و ثانى مجهول بر وزن غوره جانوريست كه او را شغال گويند و بخاو آهنى كه بر دست و پاى ستور گذارند و به تركى قاعده و قانون و طرز و روش باشد و نام شريعتى كه چنگيز خان از خود وضع كرده بود و به هندى كم را گويند كه در مقابل بسيار است و به فتح اول فرزند عزيز و گرامى را گويند .
توريدن -
با ثانى مجهول بر وزن شوريدن به معنى توليدن باشد كه رميدن و دور شدن و به يك سو رفتن است و به معنى شرمنده شدن در حضور خصم نيز آمده است .
توز -
به ضم اول و سكون ثانى و زاى هوز به معنى تاخت و تاراج است و نام شهرى باشد نزديك به اهواز و آن شهر در عهد قباد آباد بوده و بعضى گويند شهرى بوده است نزديك به كوفه و اكنون خراب است و جمع كننده و بر آورنده و كشنده و حاصل كننده را نيز گويند و به معنى كشيدن و اندوختن و دوختن و جستن هم هست و امر به كشيدن و اندوختن و حاصل كردن و ادا نمودن باشد يعنى جمع كن و بكش و برآور و ادا كن و پوست درختيست كه بر كمان و زين اسب و امثال اينها پيچند .
توژ -
با زاى فارسى به معنى آخر توز است و آن پوست درختى باشد كه بر زين اسب و كمان و امثال آن پوشند و معرب آن توج است و توج پسر فريدون را هم گفتهاند .
توزه -
بر وزن موزه به معنى آخر توز است كه پوست درختى باشد و آن را بر زين اسب و كمان و امثال آن پوشند .
توزى -
با ثانى مجهول بر وزن روزى قبا و جامه تابستانى بسيار نازك را گويند و آن را از كتان بافند و منسوب به توز را نيز مىگويند و به معنى كشتى و غراب هم آمده است و به معنى حاصل كنى و جمع نمائى و بيندوزى و بكشى و بياورى و ادا كنى هم هست .
توژى -
با زاى فارسى بر وزن روزى آنست كه اطفال هر كدام چيزى بياورند و طعامى بپزند و يكديگر را ضيافت كنند و آن را به عربى توزيع خوانند .
توزيد -
بر وزن كوشيد ماضى اندوختن و كشيدن و ادا كردن باشد يعنى گذارد و ادا كرد و اندوخت و حاصل نمود و كشيد .
توزيدن -
بر وزن كوشيدن به معنى تاخت و تاراج كردن باشد و به معنى اندوختن و جمع نمودن و حاصل كردن و كشيدن و گذاردن و ادا نمودن هم هست .
توسن -
به فتح اول و سين بىنقطه بر وزن كودن وحشى و رام نشونده را گويند عموما و اسب سركش و حرون و جهنده را خصوصا .
توسنك -
به ضم اول با سين بىنقطه بر وزن هوشنگ به معنى قناعت است كه راضى بودن باشد بر آنچه ميسر گردد و ترك حرص نمودن .
توش -
با ثانى مجهول بر وزن گوش به معنى تاب و طاقت و توانائى باشد و تن و بدن و جثه و تركيب را نيز گويند و به معنى زور و قوت و قدرت نيز آمده است و خوراك به قدر حاجت را هم گفتهاند كه قوت لا يموت باشد و مخفف تواش هم هست يعنى تو او را و در تركى امر به فرود آمدن باشد يعنى فرود آى .
توشك -
بر وزن موشك بر خوابه را گويند كه نهالى باشد و گويند اين لغت به اين معنى تركى است و در چند نسخه بز جوانهء نوشته بودند ظاهرا تصحيف خوانى شده باشد و در مؤيد الفضلاء به معنى گربه نوشتهاند كه به عربى سنور خوانند اللّه اعلم .
توشكان -
بر وزن بوستان گلخن و آتشدان گرمابه و حمام را گويند .
توشك خانه -
خانهاى باشد كه اسباب و رخوت پوشيدنى گذارند .
توشه -
بر وزن گوشه طعام اندك و قوت لا يموت و