تترى : « سماق » باشد كه ازو « 1 » آش پزند .
تكاپوى : آمد و شد و دويدن پراكنده باشد بهر سوى .
توزى : جامهء تابستانى باشد . حكيم انورى گفت :
بيت « 2 »
قاقم و سنجاب در سرما سه چار * توزى و كتان بگرما هفت [ و ] هشت « 3 »
توتكى « 4 » : نام درمى است كه وقتى زدهاند . عماره گفت :
بيت
بابر رحمت ماند هميشه كف امير * چگونه ابر كجا توتكيش « 5 » باران است
فصل چيم « 6 »
چكرى « 7 » : ريواس « 8 » بود . كسائى گفت :
بيت « 9 »
خواجه تتماج بايد « 10 » و سر بريان * سود ندارد مرا سفرجل و چكرى
فصل « 11 » حاء
حيرى « 12 » : رواق و ايوان و منظر « 13 » باشد . مشفقى گفت :
بيت « 14 »
يك روز خطا كردم و نانش بشكستم * بشكست « 15 » مرا دست [ و ] برون كرد زحيرى
فصل خاء « 16 »
خى : خيك را گويند و اين سخت غريب است مظفرى گفت ( در مدح فرخى ) :
بيت
بگشاى بشادى و فرخى * اى جان جهان آستين ( خى )
كامروز بشادى فرا رسيد * تاج الشعراء « 17 » خواجه فرخى
خاى : صيغهء امر باشد از خاييدن ( بدندان ) كه بتازى « مضغ » گويند و مخاى « 18 » نهى آن « 19 » باشد . حكيم انورى گفت :
بيت « 20 »
موج [ را ] بحر گفته پيش دلش * روز اين عرض نيست ژاژ مخاى
خوى : بفتح ( خاء ) « عرق » است و بضم خاء دو معنى دارد : اول عادت و طبيعت « 21 » باشد دوم « خود » بود اعنى « ترك » كه بر سر نهند . دقيقى گفت :
بيت
سياوش « 22 » است پندارى ميان شهر « 23 » و كوى اندر * فريدون است پندارى ميان « 24 » درع « 25 » و خوى اندر
خيرى « 26 » : گل زرد باشد خوشبوى « 27 » .
فصل دال « 28 »
دى : ماه اول زمستان باشد « 29 » بقول پارسيان .
داد فرماى « 30 » : يكى از نامهاى بارى « 31 » تعالى است .
هامش
( 1 ) - د : از آن
( 2 ) - د : شاهد را ندارد
( 3 ) - ط : هفت هفت
( 4 ) - ط : تونكى
( 5 ) - ط :
تونكيس
( 6 ) - د : فقط « چ »
( 7 ) - د : جكرى
( 8 ) - د : ريو [ اس ] باشد
( 9 ) - د : شاهد را ندارد
( 10 ) - ط : تتماج و بايد / وفائى : خوانچهء تتماج بايدو
( 11 ) - ط : فصل خا ( خاء معجم ) / د : فقط « ح »
( 12 ) - ط : خيرى ( شاهد و نسخهء « د » و رديف مؤيد ضبط )
( 13 ) - د : « و منظر » ندارد
( 14 ) - د : شاهد را ندارد
( 15 ) - ط : بشكست و مرا ( متن از وفائى )
( 16 ) - د : فقط « خ »
( 17 ) - ط : تاج شعرا
( 18 ) - ط : بجاى
( 19 ) - د : « آن » ندارد
( 20 ) - د : شاهد را ندارد
( 21 ) - د : « و طبيعت » ندارد .
( 22 ) - د : سياوخش
( 23 ) - ط : سر
( 24 ) - « لف 621 » : به زير
( 25 ) - ط : ذرع
( 26 ) - ط : خيره
( 27 ) - د : خوشبوى باشد
( 28 ) - د : فقط « د »
( 29 ) - د : است
( 30 ) - اين لغت در « د » بعد از لغت « داربوى » ضبط شده است
( 31 ) - د : خداى