فصل واو « 1 »
وارن « 2 » : بند دست باشد ميان ساعد و بازو .
آغاجى گفت :
بيت
زمانى دست كرده جفت رخسار * زمانى جفت زانو كرده وارن
ورفشان « 3 » : « شفيع » بود . مسعود غزنوى « 4 » گفت :
بيت
دادم بده و گرنه كنم « 5 » جان خويشتن * مدح امير و « 6 » نزد تو آرم به ورفشان « 7 »
وارونه « 8 » [ و ] ( وارون : باشگونه باشد و بدبخت و « 9 » شوم « 10 » )
فصل ياء « 11 »
يازان « 11 » : آهنگ كنان « 12 » باشد . شهرهء آفاق گفت :
بيت « 13 »
ز همه خوبان سوى تو بدان يازم « 14 » من * كه همه خوبى سوى رخ تو « 15 » يازان شد
( نظامى گفت : [ بيت ]
بيازم نيمشب زلفت بگيرم * چو شمع صبح در پيشت بميرم
) يازيدن : آهنگ كردن و بلند بر « 16 » شدن باشد .
ياسمن « 17 » و ياسمين : هر دو يكى است ( گلى باشد خوشرنگ )
يكان « 18 » : يك يك باشد و بمعنى « يگانه » نيز بود .
سوزنى گفت :
بيت « 19 »
ورا نگويم از اركان دولت است يكى * كه او بجاه « 20 » زاركان دولتست يكان « 21 »
يكران « 22 » : لون اسپست « 23 » ميانهء زرد و بور ( مبارك - شاه غزنوى گفت : [ بيت ]
از براى نعل يكرانش بهر سى روز چرخ * از مه نو نعل و مسمار از ثريا ساخته
) يكون « 24 » : جامه بود « 25 » كه از حرير سازند « 26 » .
بو شعيب گفت :
بيت
تو بياراسته بآرايش « 27 » * چه بكرباس و چه بخز و « 28 » يكون
هامش
( 1 ) - ك : فقط « الواو »
( 2 ) - د : در حاشيه به خط كاتب : « بالتركى درسك » / ط : وارون
( 3 ) - ط : ورقان / د : ورفان [ اين لغت در « لف 354 » ، « ورفان » با راء مشدد آمده و برهان قاطع نيز آن را بفتح اول و ثانى مشدد و فاى بالف كشيده و بنون زده ضبط كرده اما در نسخهء « ك » بطور وضوح دوبار « ورفشان » با شين ذكر شده و چون لفظ « ورفشان » - « برفشان » در مورد شفيع صحيحتر به نظر رسيد ضبط نسخهء « ك » متن قرار داده شد ]
( 4 ) - د : « غزنوى » ندارد / ط : مسعود سعد غزنوى
( 5 ) - ط : « دادم بدم و گر نكنم . . . »
( 6 ) - ط : « و » ندارد
( 7 ) - ط : بوزقان / د : بورفان
( 8 ) - ط : واروند
( 9 ) - د : واژگونه و بدبخت و شوم باشد / ك :
« وارون - بدبخت و شوم باشد »
( 10 ) - شاهد وارون در وفائى [ لبيبى گفته : بيتندانم بخت را با من چه كين است * بكه نالم همين ( « لف 366 » : بكه ) زين بخت وارون] ( 11 ) - ك : « اليا »
( 12 ) - ط : كيان
( 13 ) - د : اين شاهد را ندارد
( 14 ) - ك : كردم روى
( 15 ) - ط :
سوى تو بدان ( متن از لفس 381 )
( 16 ) - ك : بلندتر
( 17 ) - د . « و » ندارد
( 18 ) - شاهد « يكان » در وفائى [ كمال الدين اسمعيل گفته : بيتدمى برآور و پس انتهاز فرصت كن * ز بام در خزو عالم ( ديوان : آن را ) يكان يكان برسان] ( 19 ) - د / ك : شاهد را ندارد
( 20 ) - ط : اجاره ( متن از وفائى )
( 21 ) - ط : يكى
( 22 ) - ك : « يكران - رنگ اسپست ميان زرد و بور » و مثال را ندارد
( 23 ) - ط : اسب
( 24 ) - ك : اين لغت را ندارد
( 25 ) - د :
جامهء باشد
( 26 ) - ط : باشد
( 27 ) - د : تو بىآرايش آراسته
( 28 ) - ط : بخزيكون / « لف 393 » : بخزيكسون