سنگ اندازند ) و بعضى « كلاسنگ » گويند .
فوردين « 1 » : بمعنى فروردين بود « 2 » .
فوكان : « فقاع » باشد ( يعنى شيرهء جو ) « 3 »
فيرون « 4 » : « مفسد » باشد . خسروى گفت :
بيت « 5 »
همت تيز [ و ] بلند تو بدان « 6 » جاى رسيد * كه ثرى « 7 » گشت مر او را فلك فيرونا
فصل قاف « 8 »
قلتبان « 9 » : دو معنى دارد : اول شخصى را گويند كه بر روايت « 10 » احوال زن « 11 » خود واقف باشد و اغماض كند . دوم سنگى « 12 » بزرگ و مدور باشد مانند نيم ستونى كه در بعضى ولايات بر بامها دارند تا بوقت آنكه باران بارد آن را « 13 » بر اطراف ( بام ) بغلطاند تا خرابى كه از آمد و شد حاصل شده باشد باصلاح آيد و زمين بام هموار شود و زعم اين ضعيف آنست كه آن سنگ را « غلتبان » ببايد گفت بغين معجم نه بقاف چه ببعض از زبانها « بام » را « بان » گويند به قلب ميم به نون و آن را بر بام مىغلطانند و بكثرت استعمال « قاف » به « غين » مبدل شده جهت قرب مخارج . و اللّه اعلم ( بالحقيقة الاحوال )
قيروان « 14 » : ( نام ) ولايتى است در اقصاى آبادانى « 15 » .
فصل كاف « 16 »
كابين : مهر زنان « 17 » باشد .
كاهكشان « 18 » : « مجره » باشد .
كدن : روستاييست كه هر سال روز عاشورا ده هزار مرد ( آنجا ) گرد « 19 » آيند .
كران « 20 » : كناره « 21 » باشد يعنى دورى جستن و كناره كردن « 22 »
كرزن [ گرزن ] « 23 » : نيمتاجى باشد از ديبا ( بافته ) و جواهر درو نشانده و گويند تاج گرانبار بود كه بجواهر مكلل كرده باشند و ملوك قديمى « 24 » در وقتى كه بر تخت نشستندى آن را بسلسلهء زرين بالاى سر « 25 » ايشان بياويختندى . ( يوسف عروضى گفت : [ بيت ]
او مير نيكوان جهانست و نيكويى * تا جست سال « 26 » و ماه مر او را چو كرزن است
) كرزمان « 27 » : بفتح كاف و راء و سكون زاى معجم « 28 » بقول فارسيان عرش است و بقول شعراء آسمان . دقيقى گفت :
بيت « 29 »
زحل با تير و زهره با كرزمان * همه حكمى بفرمان تو آرند
هامش
( 1 ) - ط : فرودن
( 2 ) - ك : ماه فروردين است
( 3 ) - داخل دو هلال در « ك » آمده است
( 4 ) - ك :
« فيرون - فايدهمنديست » ( ظاهرا مفسد را « مفيد » خوانده است )
( 5 ) - ك : اين مثال را ندارد
( 6 ) - ط : بان
( 7 ) - ط : ثرا ( « لف 379 » : بژى )
( 8 ) - د : ( ق ) / ك : فقط « القاف »
( 9 ) - ك : « قلطبان ( كذا ) - اول كسيست كه بروايت زن خود واقف گردد و اغماض كند . دويم سنگى باشد بزرگ مدور كه در بام اندازند و غلطبانست ( كذا ) »
( 10 ) - د : زواءت
( 11 ) - د : زين
( 12 ) - د : سنگ
( 13 ) - ط / د : و آن را
( 14 ) - ك :
« قيروان - اسم ولايتيست . »
( 15 ) - شاهد قيروان در وفائى : [ امير معزى گفته : بيتگفت پيغمبر كه در آخر زمان پيدا شود ( ديوان 579 : آيد پديد ) * خسروى كز باختر نامش بود ( ديوان : عدلش رسد ) تا قيروان] ( 16 ) - د : فقط ( ك ) / ك : ندارد
( 17 ) - د : زن
( 18 ) - ك : « كاهكشان - مشهور است »
( 19 ) - ك : به دو گرد آيند
( 20 ) - ك : « كران - كناره و طرف باشد »
( 21 ) - د : كربانه
( 22 ) - د : گرفتن / شاهد كران در وفائى :
[ امير خسرو گفته :نظاره هم نكرده گه سوختن مرا * آنكس كه آتشم زد و از من كران گرفت] ( 23 ) - ط : كزران / ك : « كرزان - تاجيست از ديبا بافند »
( 24 ) - د : قديم
( 25 ) - ط : بر سر
( 26 ) - د : سال و ماه و مراد را ( در حاشيه مانند متن ) / « لف 359 » : چو گرزن است
( 27 ) - ط : كزرمان / ك : كرزينان
( 28 ) - ك : ندارد
( 29 ) - د / ك : شاهد را ندارد