سيوم « 1 » خرزه « 2 » باشد « 3 » .
چهارم « 4 » موضع بلند باشد چون كوه و پشته و غير آن . سوزنى گفت :
بيت
حاسد « 5 » او گفت كآيد هر فرازى را نشيب * ناصح او گفت كآيد « 6 » هر نشيبى را فراز
( و پدرم گفت : [ بيت ]
بنماى نشيبى كه فرازش نبود * يا تيره شبى كه عاقبت روز نشد )
فغياز « 7 » : چند معنى دارد : اول « 8 » شاگردانه بود .
دوم مژدگانى « 9 » بود كه به كسى دهند سيوم « 10 » « نو دارانى » يعنى « بغيازى » « 11 » باشد .
ابو العباس گفت :
بيت
چون عقب بخشدى « 12 » گزيت ببخش * و بده شعر نوت را « 13 » فغياز « 14 »
فلرز « 15 » : خوردنى باشد « 16 » كه درازار « 17 » يا درر كوى بندند و به زبان ماوراء النهر « 18 » « فلرزنگ » « 19 » ( نيز ) گويند . رودكى گفت :
بيت « 20 »
آن كرنج و آن شكر « 21 » برداشت پاك * و اندر آن دستار آن زن « 22 » بست خاك
آن زن « 23 » از دكان فرود آمد چو باد * پس فلرزنگش بدست اندر نهاد
شوى بگشاد آن فلرزش خاك « 24 » ديد * كرد زن را بانگ و گفتش كاى پليد
فوز : « غلبه » باشد . سوزنى گفت :
بيت
بمرو شاهجان « 25 » باشى تو وانگه « 26 » * كه اينجا « 27 » لشكر « 28 » سرما كند فوز
فصل كاف « 29 »
كاز : موضعى باشد كه در « 30 » كوه و بيابان بركنند « 31 » تا بشب مردم و چهارپايان آنجا باشند .
فرخى گفت :
بيت « 32 »
شهريارى « 33 » كه خلاف تو كند زود فتد * از سمنزار بخارستان وز كاخ بكاز
كاريز : « 34 » آب روان باشد زير زمين كه بجايها برند .
( كسائى گفت : [ بيت ]
سزد كه دوزخ كاريز آب ديده كنى * كه ريز ريز بخواهدت ريختن كاريز )
هامش
( 1 ) - د : « ج »
( 2 ) - ط : خرده
( 3 ) - د : بود
( 4 ) - د : « د »
( 5 ) - ط : حاسدى
( 6 ) - ط : كاهد
( 7 ) - ك : « فغياز - اول شاگردانه باشد دويم مژدگانى 3 نودارانى يعنى نيازى به نيازى »
( 8 ) - د : « 1 »
( 9 ) - د : « ب - مرد كارى باشد »
( 10 ) - د : « ج »
( 11 ) - ط : به يارى
( 12 ) - ط / د : بخشيدى ( متن از « لف 176 » )
( 13 ) - « لف 176 » هم بده شعر بنده را فغياز
( 14 ) - ك : اين بيت را چنين آورده : « بخش بر نيك و بدت مژدى را ديدهء شعر نوت را فغياز ( كذا ) »
( 15 ) - ط : فكرز / ك : فكذر
( 16 ) - ك : است
( 17 ) - د : ايزار / ك : آن را كه ازار
( 18 ) - : ماورالنهرى
( 19 ) - ك : فذه زنگ
( 20 ) - ك : اين اشعار را ندارد
( 21 ) - ط : شكن
( 22 ) - د : زين
( 23 ) - د : « آن » ندارد در حاشيه افزوده شده
( 24 ) - ط : جاك
( 25 ) - د : شانجان
( 26 ) - د : تو وانكه ( در حاشيه : تو آنگه ) / ك : باشد توانگر
( 27 ) - ك : آنجا
( 28 ) - د : لشكرى
( 29 ) - ك : عنوان را ندارد
( 30 ) - ط : و در كوه
( 31 ) - ك : موضعى است كه در كوه و صحرا بركنند
( 32 ) - ك : شاهد متن را ندارد و بجاى آن آورده :
« فردوسى گفت :كراز آن بزوبين تذروان بكاز * كشيم و ببنديم روز دراز ( كذا ) »( 33 ) - ط : شعر بارى
( 34 ) - ك : « كاربز آب روان باشد » و بقيه را ندارد .