منيزيم از مقدار كلسيم بيشتر است ولى در خون مقدار كلسيم بيشتر از منيزيم است .
منيزيم به عنوان كاتاليزور و يا واسطه و يا به عبارت ديگر عامل تحريك شروع در مورد بعضى از اعمال شيميايى بدن عمل مىكند . منيزيم همچنين قسمتى از مولكولهاى پيچيدهاى را كه در جريان مصرف و جذب غذا براى ترميم و رشد بدن توليد مىشوند تشكيل مىدهد و به عنوان يك كوانزيم در ساختن پروتئين نقش دارد و بالاخره بين منيزيم و هورمون كورتيزون « 1 » ارتباطى وجود دارد زيرا هر دو در مقدار فسفات خون اثر دارند . حيواناتى كه كمبود منيزيم در علوفه و خوراك آنها مىباشد خيلى حساس و عصبانى مىشوند و در برابر كوچكترين صدا يا تحريكى عكسالعمل خيلى شديدى ابراز مىدارند و به محض اينكه مقدار كافى منيزيم به خوراك آنها اضافه شود و دفع كمبود گردد اين حساسيت آنها رفع مىشود .
در كمبودهاى شديد منيزيم ، رگهاى خونى متسع شده و ضربان قلب تند مىشود و به مغز وسطى آسيب وارد شده و موجب ايجاد چنان حساسيت شديدى مىشود كه حيوان در اثر تشنج شديد ، مىميرد . كمبود منيزيم در انسان خيلى به ندرت اتفاق مىافتد ولى تعداد واقعى بههرحال از تعدادى كه آمار نشان مىدهد قاعدتا بيشتر است زيرا اغلب مبتلايان ممكن است متوجه نشوند كه كمبود منيزيم دارند و مراجعه ننمايند . كمبود منيزيم موجب اختلال در آهكى شدن استخوان مىشود و ازدياد مقدار منيزيم در بدن موجب تمركز زياد كلسيم در نسوج نرم مىگردد .
يك انسان بالغ روزانه به حدود 3 / 0 گرم منيزيم احتياج دارد . بچهها نسبت به ابعاد بدن كوچك خود كمى بيش از بزرگسالان احتياج دارند . طبق بررسى مقدار لازم براى بچهها در حدود 012 / 0 گرم منيزيم روزانه براى هريك كيلوگرم وزن بچه توصيه مىشود ، بنابراين براى بچهاى كه وزن او در حدود 20 كيلوگرم است در حدود 24 / 0 گرم در روز ضرورى مىباشد .
هامش
( 1 ) .Cortisone .